أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ حَفْصَ بْنَ عَاصِمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِهِ وَهُوَ يُصَلِّي فَدَعَاهُ - قَالَ - فَصَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ " مَا مَنَعَكَ أَنْ تُجِيبَنِي " قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي . قَالَ " أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ } أَلاَ أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ " . قَالَ فَذَهَبَ لِيَخْرُجَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْلَكَ . قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي الَّذِي أُوتِيتُ وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ " .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Хубайб ибн Абдурраҳмондан (ривоят қилиб) айтдики, у деди: мен Ҳафс ибн Осимнинг Абу Саид ибн ал-Муалладан ривоят қилаётганини эшитдим: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у (Абу Саид) намоз ўқиётган пайтда ёнидан ўтдилар ва уни чақирдилар. (Абу Саид) деди: Мен намозни (тугатиб), сўнг уларнинг олдиларига келдим. У: «Менга жавоб беришингдан сени нима тўсди?» дедилар. (Мен): «Мен намоз ўқиётган эдим,» дедим. У: «Аллаҳ азза ва жалла: ‹Эй иймон келтирганлар! Аллаҳ ва Унинг Расули сизларни тирилтирадиган нарсага чақирганларида, уларга жавоб беринглар,› демаганми? Мен масжиддан чиқишимдан олдин сенга энг буюк сурани ўргатмайми?» дедилар. (Абу Саид) деди: Сўнг у чиқмоқчи бўлдилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, айтган сўзингиз (қани)?» дедим. У: «‹Алҳамду лиллаҳи Раббил-ааламийн (Оламлар Робби Аллаҳга ҳамдлар бўлсин)› — бу менга берилган ‹сабъул-масоний (такрор ўқилувчи етти оят)› ва Буюк Қуръандир,» дедилар.