Аёллар навбатини белгилашда ихтиёр

Payg'ambarning Qur'an tafsiri · 2 ҳадис

باب قَوْلِهِ ‏{‏تُرْجِئُ مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكَ‏}‏

حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ هِشَامٌ حَدَّثَنَا عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كُنْتُ أَغَارُ عَلَى اللاَّتِي وَهَبْنَ أَنْفُسَهُنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَقُولُ أَتَهَبُ الْمَرْأَةُ نَفْسَهَا فَلَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏تُرْجِئُ مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكَ‏}‏ قُلْتُ مَا أُرَى رَبَّكَ إِلاَّ يُسَارِعُ فِي هَوَاكَ‏.‏

Закариё ибн Яҳё, Абу Усомадан: Ҳишом айтди: Бизга отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) айтиб берди: Мен ўзларини Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳадя қилган (тақдим этган) аёлларга рашк қилардим ва: Аёл ўзини ҳадя қиладими? дердим. Аллаҳ таоло «Улардан хоҳлаганингни (кейинга) қолдирасан, хоҳлаганингни ўзингга (яқин) оласан; четлатиб қўйганларингдан бирортасини (яна) истасанг, сенга гуноҳ йўқ» (оятини) нозил қилганда мен: Роббингни фақат сенинг ҳавойи (хоҳишинг)га шошилаётгандек кўраман, дедим.

حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ مُعَاذَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسْتَأْذِنُ فِي يَوْمِ الْمَرْأَةِ مِنَّا بَعْدَ أَنْ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ ‏{‏تُرْجِئُ مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكَ‏}‏‏.‏ فَقُلْتُ لَهَا مَا كُنْتِ تَقُولِينَ قَالَتْ كُنْتُ أَقُولُ لَهُ إِنْ كَانَ ذَاكَ إِلَىَّ فَإِنِّي لاَ أُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ أُوثِرَ عَلَيْكَ أَحَدًا‏.‏ تَابَعَهُ عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ سَمِعَ عَاصِمًا‏.‏

Ҳиббон ибн Мусо, Абдуллаҳдан, у Осим Аҳвалдан, у Муъозадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо): Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам биздан биримизнинг (навбат) кунида бошқа (хотин)нинг олдига киришга ундан изн сўрардилар — бу оят нозил бўлганидан кейин: «Улардан хоҳлаганингни қолдирасан, хоҳлаганингни ўзингга оласан; четлатиб қўйганларингдан бирортасини истасанг, сенга гуноҳ йўқ». Мен унга: Сен унга нима дердинг? дедим. У: Мен унга: Агар бу менинг ихтиёримда бўлса, эй Расулуллаҳ, мен сиздан бошқа ҳеч кимни афзал кўришни истамайман, дердим, деди. Буни Аббод ибн Аббод Осимдан эшитиб мутобаъа қилди.