Саъд ибн Ҳафс, Шайбондан, у Яҳёдан: Менга Абу Салама хабар берди: Бир киши Ибн Аббоснинг олдига келди, Абу Ҳурайра ҳам унинг ёнида ўтирган эди. У: Эриддан кейин қирқ кечада туғган аёл ҳақида менга фатво бер, деди. Ибн Аббос: Икки муддатнинг охиргиси (узунроғи), деди. Мен: «Ҳомиладорларнинг иддаси ҳомилаларини қўйгунлари (туғгунлари)гача» (оятини ўқиб), дедим. Абу Ҳурайра: Мен жияним — яъни Абу Салама билан биргаман (унинг фикридаман), деди. Шунда Ибн Аббос ғуломи Курайбни Умму Саламага юбориб, ундан сўради. У: Субайъа Асламиянинг эри ўлдирилди, у ҳомиладор эди. У эри ўлимидан қирқ кеча кейин туғди. Сўнг унга совчи келди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни (бошқасига) никоҳлаб бердилар. Абус Санобил унга совчи бўлганлардан эди, деди.
Сулаймон ибн Ҳарб ва Абун Нуъмон: Бизга Ҳаммод ибн Зайд Айюбдан, у Муҳаммаддан айтиб берди: Мен бир ҳалқада эдим, унда Абдураҳмон ибн Абу Лайла бор эди, унинг шериклари уни улуғлардилар. У икки муддатнинг охиргисини (узунроғини идда деб) зикр қилди. Мен Субайъа бинти Ҳориснинг ҳадисини Абдуллаҳ ибн Утбадан (ривоят қилиб) айтдим. Шунда унинг баъзи шериклари менга (жим бўл деб) имо қилди. Муҳаммад айтди: Мен буни пайқаб: Агар мен Абдуллаҳ ибн Утба (номидан) ёлғон айтсам, жуда журъатли бўлардим, ҳолбуки у Куфа томонида (тирик), дедим. У уялиб: Лекин унинг амакиси буни айтмаган, деди. Мен Абу Атийя Молик ибн Омирни учратиб, ундан сўрадим. У менга Субайъанинг ҳадисини айтиб бера бошлади. Мен: Сен Абдуллаҳдан бу ҳақда бирор нарса эшитганмисан? дедим. У: Биз Абдуллаҳнинг олдида эдик, у: Унга (ҳомиладор бева) шиддатни (узун муддатни) юклаб, унга берилган рухсатни (енгилликни) бермайсизларми? Нисо (Талақ) сурасидаги қисқаси (оят) узунидан кейин нозил бўлган: «Ҳомиладорларнинг иддаси ҳомилаларини қўйгунлари (туғгунлари)гача», деди.