حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ النَّضْرِ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، جَعْفَرُ بْنُ إِيَاسٍ عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ {لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ} حَالاً بَعْدَ حَالٍ، قَالَ هَذَا نَبِيُّكُمْ صلى الله عليه وسلم.
Саид ибнун Назр, Ҳушаймдан, у Абу Бишр Жаъфар ибн Иёсдан, у Мужоҳиддан ривоят қилади: Ибн Аббос: «Албатта сизлар табақадан табақага (ҳолдан ҳолга) миниб (ўтиб) борасизлар» (ояти ҳақида): Ҳолдан ҳолга, деди; бу сизнинг Набийингиз соллаллаҳу алайҳи васаллам (ҳақида), деди.
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَوَّلُ مَنْ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ وَابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ فَجَعَلاَ يُقْرِئَانِنَا الْقُرْآنَ، ثُمَّ جَاءَ عَمَّارٌ وَبِلاَلٌ وَسَعْدٌ ثُمَّ جَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ ثُمَّ جَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَمَا رَأَيْتُ أَهْلَ الْمَدِينَةِ فَرِحُوا بِشَىْءٍ فَرَحَهُمْ بِهِ، حَتَّى رَأَيْتُ الْوَلاَئِدَ وَالصِّبْيَانَ يَقُولُونَ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ قَدْ جَاءَ. فَمَا جَاءَ حَتَّى قَرَأْتُ {سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى} فِي سُوَرٍ مِثْلِهَا.
Абдон, отасидан, у Шуъбадан, у Абу Ишоқдан, у Бародан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан бизга (Мадинага) биринчи келганлар Мусъаб ибн Умайр ва Ибн Умму Мактум эдилар, улар бизга Қуръан ўқита бошладилар. Сўнг Аммор, Билол ва Саъд келди, сўнг Умар ибн Хаттоб йигирма (киши) билан келди, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам келди. Мен Мадина аҳлини ҳеч нарсага у киши (келгани) билан қувонганчалик қувонган ҳолда кўрмаганман, ҳатто чўрилар ва болалар: Мана Расулуллаҳ келди, деяётганини кўрдим. У келмасидан мен «Саббиҳисма Роббикал аъло» (сурасини) ва унга ўхшаш сураларни ўқиган эдим.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَمْعَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ وَذَكَرَ النَّاقَةَ وَالَّذِي عَقَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " {إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا} انْبَعَثَ لَهَا رَجُلٌ عَزِيزٌ عَارِمٌ، مَنِيعٌ فِي رَهْطِهِ، مِثْلُ أَبِي زَمْعَةَ ". وَذَكَرَ النِّسَاءَ فَقَالَ " يَعْمِدُ أَحَدُكُمْ يَجْلِدُ امْرَأَتَهُ جَلْدَ الْعَبْدِ، فَلَعَلَّهُ يُضَاجِعُهَا مِنْ آخِرِ يَوْمِهِ ". ثُمَّ وَعَظَهُمْ فِي ضَحِكِهِمْ مِنَ الضَّرْطَةِ وَقَالَ " لِمَ يَضْحَكُ أَحَدُكُمْ مِمَّا يَفْعَلُ ". وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مِثْلُ أَبِي زَمْعَةَ عَمِّ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ ".
Мусо ибн Исмоил, Вуҳайбдан, у Ҳишомдан, у отасидан: Унга Абдуллаҳ ибн Замъа хабар берди: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни хутба қилаётганини эшитди, у киши (Солиҳ) туяси ва уни (сўйиб) бўғизлаганни зикр қилиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ўшанда унинг энг бадбахти (жиноятга) қўзғалди — унга (туяни ўлдиришга) ўз қабиласида азиз, бебошвоқ, кучли бир киши — Абу Замъага ўхшаш — қўзғалди» дедилар. Яна у киши аёлларни зикр қилиб: «Бирингиз хотинини қулни савалагандек савалаб, сўнг эҳтимол ўша кунининг охирида у билан ётади (яқинлик қилади)» дедилар. Сўнг улар пукиллашдан кулишлари ҳақида уларга ваъз қилиб: «Нима учун бирингиз ўзи қиладиган ишдан кулади?» дедилар. Абу Муовия: Бизга Ҳишом отасидан, у Абдуллаҳ ибн Замъадан айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Зубайр ибнул Аввомнинг амакиси Абу Замъага ўхшаш» дедилар, деди.