حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَوَّلُ مَنْ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ وَابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ فَجَعَلاَ يُقْرِئَانِنَا الْقُرْآنَ، ثُمَّ جَاءَ عَمَّارٌ وَبِلاَلٌ وَسَعْدٌ ثُمَّ جَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ ثُمَّ جَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَمَا رَأَيْتُ أَهْلَ الْمَدِينَةِ فَرِحُوا بِشَىْءٍ فَرَحَهُمْ بِهِ، حَتَّى رَأَيْتُ الْوَلاَئِدَ وَالصِّبْيَانَ يَقُولُونَ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ قَدْ جَاءَ. فَمَا جَاءَ حَتَّى قَرَأْتُ {سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى} فِي سُوَرٍ مِثْلِهَا.
Абдон, отасидан, у Шуъбадан, у Абу Ишоқдан, у Бародан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан бизга (Мадинага) биринчи келганлар Мусъаб ибн Умайр ва Ибн Умму Мактум эдилар, улар бизга Қуръан ўқита бошладилар. Сўнг Аммор, Билол ва Саъд келди, сўнг Умар ибн Хаттоб йигирма (киши) билан келди, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам келди. Мен Мадина аҳлини ҳеч нарсага у киши (келгани) билан қувонганчалик қувонган ҳолда кўрмаганман, ҳатто чўрилар ва болалар: Мана Расулуллаҳ келди, деяётганини кўрдим. У келмасидан мен «Саббиҳисма Роббикал аъло» (сурасини) ва унга ўхшаш сураларни ўқиган эдим.