وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي سَلَمَةَ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي الْحِجْرِ وَقُرَيْشٌ تَسْأَلُنِي عَنْ مَسْرَاىَ فَسَأَلَتْنِي عَنْ أَشْيَاءَ مِنْ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لَمْ أُثْبِتْهَا . فَكُرِبْتُ كُرْبَةً مَا كُرِبْتُ مِثْلَهُ قَطُّ قَالَ فَرَفَعَهُ اللَّهُ لِي أَنْظُرُ إِلَيْهِ مَا يَسْأَلُونِي عَنْ شَىْءٍ إِلاَّ أَنْبَأْتُهُمْ بِهِ وَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي جَمَاعَةٍ مِنَ الأَنْبِيَاءِ فَإِذَا مُوسَى قَائِمٌ يُصَلِّي فَإِذَا رَجُلٌ ضَرْبٌ جَعْدٌ كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ شَنُوءَةَ وَإِذَا عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - قَائِمٌ يُصَلِّي أَقْرَبُ النَّاسِ بِهِ شَبَهًا عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيُّ وَإِذَا إِبْرَاهِيمُ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - قَائِمٌ يُصَلِّي أَشْبَهُ النَّاسِ بِهِ صَاحِبُكُمْ - يَعْنِي نَفْسَهُ - فَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَأَمَمْتُهُمْ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنَ الصَّلاَةِ قَالَ قَائِلٌ يَا مُحَمَّدُ هَذَا مَالِكٌ صَاحِبُ النَّارِ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ . فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَبَدَأَنِي بِالسَّلاَمِ " .
Абу Ҳурайра айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мен ўзимни Ҳижрда (турган каби) кўрдим, Қурайш мендан менинг Исрамни (тунги сафаримни) сўраяпти; улар мендан Байтул-Мақдиснинг мен ёдда сақлаб қолмаган нарсалари ҳақида сўради. Бас мен — мислини ҳеч қачон (бошга) олмаган бир ғамга (қаттиқ) тушдим. (Набий айтди:) Бас Аллаҳ уни (Байтул-Мақдисни) менга кўтарди — мен унга қараб тураман; улар мендан бирор нарса ҳақида сўрамадиларки, илла мен уларга у ҳақида хабар бердим. Ва ўзимни анбиёлар жамоатида (кўрди каби) кўрдим — қарасам, Мусо намоз ўқиб турибди — (гавдаси) ўртача, жингалак соч бир киши — гўё Шануъа эркакларидан (бири)дек; ва қарасам, Исо ибн Марям (алайҳиссалом) намоз ўқиб турибди — одамлардан унга энг ўхшаши Урва ибн Масъуд ас-Сақафий; ва қарасам, Иброҳим (алайҳиссалом) намоз ўқиб турибди — одамлардан унга энг ўхшаши соҳибингиз (яъни ўзим). Бас намоз (вақти) келди, мен уларга имомлик қилдим; намоздан бўшаганимда бир айтувчи: ‹Эй Муҳаммад, мана бу — дўзах соҳиби (эгаси) Молик, унга салом бер› деди. Мен унга ўгрилдим — у менга саломни (аввал) бошлади" деди.