وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ عَبْدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " حِينَ أُسْرِيَ بِي لَقِيتُ مُوسَى - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - " . فَنَعَتَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَإِذَا رَجُلٌ - حَسِبْتُهُ قَالَ - مُضْطَرِبٌ رَجِلُ الرَّأْسِ كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ شَنُوءَةَ - قَالَ - وَلَقِيتُ عِيسَى " . فَنَعَتَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَإِذَا رَبْعَةٌ أَحْمَرُ كَأَنَّمَا خَرَجَ مِنْ دِيمَاسٍ " . - يَعْنِي حَمَّامًا - قَالَ " وَرَأَيْتُ إِبْرَاهِيمَ - صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ - وَأَنَا أَشْبَهُ وَلَدِهِ بِهِ - قَالَ - فَأُتِيتُ بِإِنَاءَيْنِ فِي أَحَدِهِمَا لَبَنٌ وَفِي الآخَرِ خَمْرٌ فَقِيلَ لِي خُذْ أَيَّهُمَا شِئْتَ . فَأَخَذْتُ اللَّبَنَ فَشَرِبْتُهُ . فَقَالَ هُدِيتَ الْفِطْرَةَ أَوْ أَصَبْتَ الْفِطْرَةَ أَمَا إِنَّكَ لَوْ أَخَذْتَ الْخَمْرَ غَوَتْ أُمَّتُكَ " .
Абу Ҳурайра айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мен Исра қилинган чоғимда Мусо (алайҳиссалом)ни учратдим" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни таърифлаб: "У — (гавдаси) ўртача, соч(и) текисроқ бир киши — гўё Шануъа эркакларидан (бири)дек эди; ва Исо(ни) учратдим" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни таърифлаб: "У — ўрта бўйли, қизил (юзли) — гўё ҳаммомдан чиққан каби эди; ва Иброҳим (Аллаҳнинг саловоти унга)ни кўрдим — мен унинг болалари ичида унга энг ўхшашиман" деди. "Бас менга икки идиш келтирилди — бирида сут, иккинчисида хамр (вино); менга: ‹Буларнинг қайсисини хоҳласанг, ол› дейилди. Мен сутни олиб, уни ичдим. (Малак): ‹Сен фитратга ҳидоят қилиндинг› — ёки: ‹фитратни танладинг› — ‹агар хамрни олганингда, умматинг адашар эди› деди" деди.