حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ مَعْمَرٍ،. حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ لَقِيتُ مُوسَى ـ قَالَ فَنَعَتَهُ ـ فَإِذَا رَجُلٌ ـ حَسِبْتُهُ قَالَ ـ مُضْطَرِبٌ رَجِلُ الرَّأْسِ، كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ شَنُوءَةَ ـ قَالَ ـ وَلَقِيتُ عِيسَى ـ فَنَعَتَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ـ رَبْعَةٌ أَحْمَرُ كَأَنَّمَا خَرَجَ مِنْ دِيمَاسٍ ـ يَعْنِي الْحَمَّامَ ـ وَرَأَيْتُ إِبْرَاهِيمَ، وَأَنَا أَشْبَهُ وَلَدِهِ بِهِ ـ قَالَ ـ وَأُتِيتُ بِإِنَاءَيْنِ أَحَدُهُمَا لَبَنٌ وَالآخَرُ فِيهِ خَمْرٌ، فَقِيلَ لِي خُذْ أَيَّهُمَا شِئْتَ. فَأَخَذْتُ اللَّبَنَ فَشَرِبْتُهُ، فَقِيلَ لِي هُدِيتَ الْفِطْرَةَ، أَوْ أَصَبْتَ الْفِطْرَةَ، أَمَا إِنَّكَ لَوْ أَخَذْتَ الْخَمْرَ غَوَتْ أُمَّتُكَ ".
Иброҳим ибн Мусо менга айтди, Ҳишом бизга хабар берди, Маъмардан; (яна) Маҳмуд менга айтди, Абдураззоқ бизга айтди, Маъмар бизга хабар берди, Зуҳрийдан, у деди: Саъид ибнул-Мусайяб менга хабар берди, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мен меърожга оборилган кеча Мусони учратдим — (рови деди: уни таърифлади) — бирдан бир киши — ўйлайманки деди — бақувват, сочи текис, гўё Шануа эркакларидан бири. (Рови) деди: Ва Исони учратдим — Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни таърифлаб деди: — ўрта бўйли, қизил (юзли), гўё ҳаммомдан чиқгандек. Ва Иброҳимни кўрдим, мен унинг фарзандларидан унга энг ўхшашиман. (Рови) деди: Менга икки идиш келтирилди — бирида сут, иккинчисида хамр (май); менга: ‹Қайсини хоҳласанг олгин›, дейилди. Мен сутни олиб, ичдим. Менга: ‹Сен фитрат (табиий йўл)га ҳидоят қилиндинг› — ёки: ‹фитратни топдинг› — ‹агар хамрни олганингда, умматинг йўлдан озар эди›, дейилди».