حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ " رَأَيْتُ مُوسَى وَإِذَا رَجُلٌ ضَرْبٌ رَجِلٌ، كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ شَنُوءَةَ، وَرَأَيْتُ عِيسَى، فَإِذَا هُوَ رَجُلٌ رَبْعَةٌ أَحْمَرُ كَأَنَّمَا خَرَجَ مِنْ دِيمَاسٍ، وَأَنَا أَشْبَهُ وَلَدِ إِبْرَاهِيمَ صلى الله عليه وسلم بِهِ، ثُمَّ أُتِيتُ بِإِنَاءَيْنِ، فِي أَحَدِهِمَا لَبَنٌ، وَفِي الآخَرِ خَمْرٌ فَقَالَ اشْرَبْ أَيَّهُمَا شِئْتَ. فَأَخَذْتُ اللَّبَنَ فَشَرِبْتُهُ فَقِيلَ أَخَذْتَ الْفِطْرَةَ، أَمَا إِنَّكَ لَوْ أَخَذْتَ الْخَمْرَ غَوَتْ أُمَّتُكَ ".
Иброҳим ибн Мусо бизга айтди, Ҳишом ибн Юсуф бизга хабар берди, Маъмар бизга хабар берди, Зуҳрийдан, Саъид ибнул-Мусайябдан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам меърожга оборилган кеча ҳақида деди: «Мен Мусони кўрдим — бирдан у бақувват, серсоч бир киши, гўё Шануа эркакларидан бири; Исони кўрдим — бирдан у ўрта бўйли, қизил (юзли) бир киши, гўё ҳаммомдан чиқгандек; мен Иброҳим соллаллаҳу алайҳи васалламнинг фарзандларидан унга энг ўхшашиман. Сўнг менга икки идиш келтирилди: бирида сут, иккинчисида хамр (май); (Жибрил): ‹Қайсини хоҳласанг ичгин›, деди. Мен сутни олиб, ичдим. Шунда: ‹Сен фитрат (табиий йўл)ни олдинг; агар хамрни олганингда, умматинг йўлдан озар эди›, дейилди».