حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، - لَعَلَّهُ قَالَ - عَنْ مَالِكِ بْنِ صَعْصَعَةَ، - رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ - قَالَ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَا أَنَا عِنْدَ الْبَيْتِ بَيْنَ النَّائِمِ وَالْيَقْظَانِ إِذْ سَمِعْتُ قَائِلاً يَقُولُ أَحَدُ الثَّلاَثَةِ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ . فَأُتِيتُ فَانْطُلِقَ بِي فَأُتِيتُ بِطَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ فِيهَا مِنْ مَاءِ زَمْزَمَ فَشُرِحَ صَدْرِي إِلَى كَذَا وَكَذَا " . قَالَ قَتَادَةُ فَقُلْتُ لِلَّذِي مَعِي مَا يَعْنِي قَالَ إِلَى أَسْفَلِ بَطْنِهِ " فَاسْتُخْرِجَ قَلْبِي فَغُسِلَ بِمَاءِ زَمْزَمَ ثُمَّ أُعِيدَ مَكَانَهُ ثُمَّ حُشِيَ إِيمَانًا وَحِكْمَةً ثُمَّ أُتِيتُ بِدَابَّةٍ أَبْيَضَ يُقَالُ لَهُ الْبُرَاقُ فَوْقَ الْحِمَارِ وَدُونَ الْبَغْلِ يَقَعُ خَطْوُهُ عِنْدَ أَقْصَى طَرْفِهِ فَحُمِلْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ انْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا السَّمَاءَ الدُّنْيَا فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ . قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم . قِيلَ وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ - قَالَ - فَفَتَحَ لَنَا وَقَالَ مَرْحَبًا بِهِ وَلَنِعْمَ الْمَجِيءُ جَاءَ - قَالَ - فَأَتَيْنَا عَلَى آدَمَ صلى الله عليه وسلم " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ . وَذَكَرَ أَنَّهُ لَقِيَ فِي السَّمَاءِ الثَّانِيَةِ عِيسَى وَيَحْيَى - عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ - وَفِي الثَّالِثَةِ يُوسُفَ وَفِي الرَّابِعَةِ إِدْرِيسَ وَفِي الْخَامِسَةِ هَارُونَ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَسَلَّمَ - قَالَ " ثُمَّ انْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى السَّمَاءِ السَّادِسَةِ فَأَتَيْتُ عَلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَرْحَبًا بِالأَخِ الصَّالِحِ وَالنَّبِيِّ الصَّالِحِ . فَلَمَّا جَاوَزْتُهُ بَكَى فَنُودِيَ مَا يُبْكِيكَ قَالَ رَبِّ هَذَا غُلاَمٌ بَعَثْتَهُ بَعْدِي يَدْخُلُ مِنْ أُمَّتِهِ الْجَنَّةَ أَكْثَرُ مِمَّا يَدْخُلُ مِنْ أُمَّتِي . - قَالَ - ثُمَّ انْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَأَتَيْتُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ " . وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ وَحَدَّثَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ رَأَى أَرْبَعَةَ أَنْهَارٍ يَخْرُجُ مِنْ أَصْلِهَا نَهْرَانِ ظَاهِرَانِ وَنَهْرَانِ بَاطِنَانِ " فَقُلْتُ يَا جِبْرِيلُ مَا هَذِهِ الأَنْهَارُ قَالَ أَمَّا النَّهْرَانِ الْبَاطِنَانِ فَنَهْرَانِ فِي الْجَنَّةِ وَأَمَّا الظَّاهِرَانِ فَالنِّيلُ وَالْفُرَاتُ . ثُمَّ رُفِعَ لِيَ الْبَيْتُ الْمَعْمُورُ فَقُلْتُ يَا جِبْرِيلُ مَا هَذَا قَالَ هَذَا الْبَيْتُ الْمَعْمُورُ يَدْخُلُهُ كُلَّ يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ إِذَا خَرَجُوا مِنْهُ لَمْ يَعُودُوا فِيهِ آخِرُ مَا عَلَيْهِمْ . ثُمَّ أُتِيتُ بِإِنَاءَيْنِ أَحَدُهُمَا خَمْرٌ وَالآخَرُ لَبَنٌ فَعُرِضَا عَلَىَّ فَاخْتَرْتُ اللَّبَنَ فَقِيلَ أَصَبْتَ أَصَابَ اللَّهُ بِكَ أُمَّتُكَ عَلَى الْفِطْرَةِ . ثُمَّ فُرِضَتْ عَلَىَّ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسُونَ صَلاَةً " . ثُمَّ ذَكَرَ قِصَّتَهَا إِلَى آخِرِ الْحَدِيثِ .
Анас ибн Молик (эҳтимол) қавмидан бўлган бир киши — Молик ибн Саъсаъадан (ривоят қилди): Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мен Байт (Каъба) янида — ухлайдиган билан уйғоқ орасидаги (ҳолатда) — турган пайтимда, бир айтувчининг: ‹Икки киши орасидаги учинчиси› деганини эшитдим. Бас менга (келин)дилар, мени олиб кетишди; менга ичида Замзам суви бўлган бир олтин тос келтирилди; кўкрагим мана шунча-мана шунчагача ёрилди" деди. Қатода: Мен ўша мен билан бирга бўлган кишига: "Нимани назарда тутди?" дедим. У: "Қорнининг остки (қисми)гача" деди. "Бас қалбим чиқарилди, Замзам суви билан ювилди, кейин ўз ўрнига қайтарилди, кейин иймон ва ҳикмат (билан) тўлдирилди; кейин менга Буроқ дейиладиган оқ бир ҳайвон келтирилди — эшакдан катта, хачирдан кичик; унинг қадами кўзи етган (энг охирги) жойига тушар эди; мен унга миндирилдим" — кейин ҳадисни ўз қиссаси билан келтирди; ва у иккинчи осмонда Исо ва Яҳё (алайҳимассалом)ни, учинчида Юсуфни, тўртинчида Идрисни, бешинчида Ҳорунни (Аллаҳ уларга саловот ва салом йўлласин) учратганини зикр қилди. (Набий айтди:) "Кейин юрдик — то олтинчи осмонга етгунимизгача; мен Мусо (алайҳиссалом)(нинг олди)га келдим, унга салом бердим; у: ‹Марҳабо, эй солиҳ биродар, эй солиҳ Набий!› деди. Мен ундан ўтганимда у йиғлади; унга: ‹Сени йиғлатган нима?› деб нидо қилинди. У: ‹Роббим, мана бу — Мендан кейин юборган йигит(ча)ки, унинг умматидан жаннатга — менинг умматимдан кирадигандан кўпроқ — киради› деди. Кейин юрдик — то еттинчи осмонга етгунимизгача; мен Иброҳим(нинг олди)га келдим" деди. У ҳадисда: "Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тўрт дарёни кўрганини ривоят қилди — уларнинг аслидан икки зоҳир (очиқ) дарё ва икки ботин (яширин) дарё чиқар эди. Мен: ‹Эй Жибрил, бу дарёлар нима?› дедим. У: ‹Икки ботин дарё — жаннатдаги икки дарё; икки зоҳир (дарё) эса — Нил ва Фурот› деди. Кейин менга Байтул-Маъмур кўтарилди. Мен: ‹Эй Жибрил, бу нима?› дедим. У: ‹Бу — Байтул-Маъмур; унга ҳар куни етмиш минг малак киради; ундан чиқганларида — энг охирги (киришлари бўлиб) — қайта унга қайтмайди› деди. Кейин менга икки идиш келтирилди — бири хамр, иккинчиси сут; улар менга тақдим этилди; мен сутни танладим. ‹Сен тўғри (танла)динг; Аллаҳ сени тўғри (йўлга) солди; умматинг фитратда (бўлади)› дейилди. Кейин менга ҳар куни эллик намоз фарз қилинди" деди — кейин унинг қиссасини ҳадис охирига(ча) зикр қилди.