حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَمْعَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ وَذَكَرَ النَّاقَةَ وَالَّذِي عَقَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " {إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا} انْبَعَثَ لَهَا رَجُلٌ عَزِيزٌ عَارِمٌ، مَنِيعٌ فِي رَهْطِهِ، مِثْلُ أَبِي زَمْعَةَ ". وَذَكَرَ النِّسَاءَ فَقَالَ " يَعْمِدُ أَحَدُكُمْ يَجْلِدُ امْرَأَتَهُ جَلْدَ الْعَبْدِ، فَلَعَلَّهُ يُضَاجِعُهَا مِنْ آخِرِ يَوْمِهِ ". ثُمَّ وَعَظَهُمْ فِي ضَحِكِهِمْ مِنَ الضَّرْطَةِ وَقَالَ " لِمَ يَضْحَكُ أَحَدُكُمْ مِمَّا يَفْعَلُ ". وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مِثْلُ أَبِي زَمْعَةَ عَمِّ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ ".
Мусо ибн Исмоил, Вуҳайбдан, у Ҳишомдан, у отасидан: Унга Абдуллаҳ ибн Замъа хабар берди: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни хутба қилаётганини эшитди, у киши (Солиҳ) туяси ва уни (сўйиб) бўғизлаганни зикр қилиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ўшанда унинг энг бадбахти (жиноятга) қўзғалди — унга (туяни ўлдиришга) ўз қабиласида азиз, бебошвоқ, кучли бир киши — Абу Замъага ўхшаш — қўзғалди» дедилар. Яна у киши аёлларни зикр қилиб: «Бирингиз хотинини қулни савалагандек савалаб, сўнг эҳтимол ўша кунининг охирида у билан ётади (яқинлик қилади)» дедилар. Сўнг улар пукиллашдан кулишлари ҳақида уларга ваъз қилиб: «Нима учун бирингиз ўзи қиладиган ишдан кулади?» дедилар. Абу Муовия: Бизга Ҳишом отасидан, у Абдуллаҳ ибн Замъадан айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Зубайр ибнул Аввомнинг амакиси Абу Замъага ўхшаш» дедилар, деди.