حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَارَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ دَخَلْتُ مَعَ عَلْقَمَةَ وَالأَسْوَدِ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَبَابًا لاَ نَجِدُ شَيْئًا فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهُ صلى الله عليه وسلم " يَا مَعْشَرَ الشَّبَابِ مَنِ اسْتَطَاعَ الْبَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ، فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ، وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ، وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَعَلَيْهِ بِالصَّوْمِ، فَإِنَّهُ لَهُ وِجَاءٌ ".
Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс, отасидан, у Аъмашдан: Менга Умора, у Абдураҳмон ибн Язиддан айтиб берди: Мен Алқама ва Асвад билан бирга Абдуллаҳнинг олдига кирдим. Абдуллаҳ айтди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга ёш йигитлар эдик, ҳеч нарса топа олмасдик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга: «Эй йигитлар жамоаси, ким уйланишга қодир бўлса, уйлансин, чунки у кўзни (ҳаромдан) тиювчироқ ва авратни сақловчироқдир. Ким қодир бўлмаса, рўза тутсин, чунки у унга нафсни бўғувчидир (шаҳватни кесади)» дедилар.