حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَفْضَلُ الصَّدَقَةِ مَا تَرَكَ غِنًى، وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى، وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ ". تَقُولُ الْمَرْأَةُ إِمَّا أَنْ تُطْعِمَنِي وَإِمَّا أَنْ تُطَلِّقَنِي. وَيَقُولُ الْعَبْدُ أَطْعِمْنِي وَاسْتَعْمِلْنِي. وَيَقُولُ الاِبْنُ أَطْعِمْنِي، إِلَى مَنْ تَدَعُنِي فَقَالُوا يَا أَبَا هُرَيْرَةَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَ لاَ هَذَا مِنْ كِيسِ أَبِي هُرَيْرَةَ.
Умар ибн Ҳафс, отасидан, у Аъмашдан: Бизга Абу Солиҳ айтиб берди: Менга Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Садақанинг энг афзали — (сарфлагандан кейин ҳам) бойлик қолдирганидир. Юқори қўл (берувчи) паст қўл (олувчи)дан яхшироқдир. (Сарфлашни) ўзинг боқадиганлардан бошла» дедилар. Аёл: Ё мени боқ, ё мени талоқ қил, дер; қул: Мени боқ ва ишлат, дер; ўғил: Мени боқ, мени кимга ташлаб кетасан? дер. Улар: Эй Абу Ҳурайра, буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитдингми? дедилар. У: Йўқ, бу Абу Ҳурайранинг ҳамёнидан (ўз сўзи), деди.