Эри йўқлигида аёл ва бола нафақаси

حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدُ بِنْتُ عُتْبَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ، فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ عِيَالَنَا قَالَ ‏ "‏ لاَ إِلاَّ بِالْمَعْرُوفِ ‏"‏‏.‏

Ибн Муқотил, Абдуллаҳдан, у Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан: Менга Урва хабар берди: Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Ҳинд бинти Утба келиб: Эй Расулуллаҳ, Абу Суфён зиқна (хасис) кишидир, мен унинг молидан оиламизни (болаларимни) боқсам, менга гуноҳ бўладими? деди. У: «Йўқ, фақат маъруф (жоиз миқдор) билан» дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِذَا أَنْفَقَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ كَسْبِ زَوْجِهَا عَنْ غَيْرِ أَمْرِهِ فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِهِ ‏"‏‏.‏

Яҳё, Абдураззоқдан, у Маъмардан, у Ҳаммомдан ривоят қилади: Абу Ҳурайрани (розияллаҳу анҳу) эшитдим, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: «Агар аёл эрининг касбидан унинг амрисиз (ҳақиқий эҳтиёжга) сарфласа, унга (эрга) унинг ажрининг ярми (тегишли)» дедилар.