5359-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Оила нафақаси
حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدُ بِنْتُ عُتْبَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ، فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ عِيَالَنَا قَالَ " لاَ إِلاَّ بِالْمَعْرُوفِ ".
Ибн Муқотил, Абдуллаҳдан, у Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан: Менга Урва хабар берди: Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Ҳинд бинти Утба келиб: Эй Расулуллаҳ, Абу Суфён зиқна (хасис) кишидир, мен унинг молидан оиламизни (болаларимни) боқсам, менга гуноҳ бўладими? деди. У: «Йўқ, фақат маъруф (жоиз миқдор) билан» дедилар.