5370-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Оила нафақаси
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هِنْدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ مَا يَكْفِينِي وَبَنِيَّ قَالَ " خُذِي بِالْمَعْرُوفِ ".
Муҳаммад ибн Юсуф, Суфёндан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: У: Ҳинд: Эй Расулуллаҳ, Абу Суфён зиқна (хасис) кишидир, мен унинг молидан ўзимга ва болаларимга етадиганини олсам, менга гуноҳ бўладими? деди. У: «Маъруф (жоиз) равишда ол» дедилар.