5364-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Оила нафақаси
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ هِنْدَ بِنْتَ عُتْبَةَ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ، وَلَيْسَ يُعْطِينِي مَا يَكْفِينِي وَوَلَدِي، إِلاَّ مَا أَخَذْتُ مِنْهُ وَهْوَ لاَ يَعْلَمُ فَقَالَ " خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ ".
Муҳаммад ибнул Мусанно, Яҳёдан, у Ҳишомдан: Менга отам, у Оишадан хабар берди: Ҳинд бинти Утба: Эй Расулуллаҳ, Абу Суфён зиқна (хасис) кишидир, мен ундан у билмаган ҳолда олганимдан бошқа, менга ва боламга етадиган (нафақа) бермайди, деди. У: «Ўзингга ва болангга маъруф (жоиз) равишда етадиганини ол» дедилар.