حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ إِنَّ هِنْدَ بِنْتَ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كَانَ مِمَّا عَلَى ظَهْرِ الأَرْضِ أَهْلُ أَخْبَاءٍ ـ أَوْ خِبَاءٍ ـ أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ يَذِلُّوا مِنْ أَهْلِ أَخْبَائِكَ ـ أَوْ خِبَائِكَ، شَكَّ يَحْيَى ـ ثُمَّ مَا أَصْبَحَ الْيَوْمَ أَهْلُ أَخْبَاءٍ ـ أَوْ خِبَاءٍ ـ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَعِزُّوا مِنْ أَهْلِ أَخْبَائِكَ أَوْ خِبَائِكَ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَأَيْضًا وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ ". قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ، فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ قَالَ " لاَ إِلاَّ بِالْمَعْرُوفِ ".
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Ҳинд бинт Утба ибн Рабиа: "Эй Расулуллаҳ, ер юзида чодир аҳлидан, сенинг чодир аҳлинг (оиланг) қадар хор бўлишини мен яхши кўрадиганим йўқ эди. Энди эса бугун, сенинг чодир аҳлинг қадар азиз бўлишини мен яхши кўрадиган чодир аҳли йўқ" деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Яна ҳам (кўпаяди), Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасам" деди. У: "Эй Расулуллаҳ, Абу Суфён — хасис киши, унинг (молидан) сотиб (оилага) едирсам, менга гуноҳ бўладими?" деди. Деди: "Йўқ, фақат маъруф (одатдаги меъёр) билан (бўлса)."