حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ الْجَمَلِيِّ، عَنْ مُرَّةَ الْهَمْدَانِيِّ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَمَلَ مِنَ الرِّجَالِ كَثِيرٌ، وَلَمْ يَكْمُلْ مِنَ النِّسَاءِ إِلاَّ مَرْيَمُ بِنْتُ عِمْرَانَ وَآسِيَةُ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ، وَفَضْلُ عَائِشَةَ عَلَى النِّسَاءِ كَفَضْلِ الثَّرِيدِ عَلَى سَائِرِ الطَّعَامِ ".
Муҳаммад ибн Башшор, Ғундардан, у Шуъбадан, у Амр ибн Мурра Жамалийдан, у Мурра Ҳамдонийдан, у Абу Мусо Ашъарийдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Эркаклардан кўплари камолга етди (комил бўлди), аммо аёллардан фақат Имрон қизи Марям ва Фиръавннинг хотини Осия комил бўлди. Оишанинг аёллар устидаги фазилати — сариддаги бошқа таомлар устидаги фазилати кабидир» дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي طُوَالَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَضْلُ عَائِشَةَ عَلَى النِّسَاءِ كَفَضْلِ الثَّرِيدِ عَلَى سَائِرِ الطَّعَامِ ".
Амр ибн Авн, Холид ибн Абдуллаҳдан, у Абу Туволадан, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Оишанинг аёллар устидаги фазилати — сариддаги бошқа таомлар устидаги фазилати кабидир» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ، سَمِعَ أَبَا حَاتِمٍ الأَشْهَلَ بْنَ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى غُلاَمٍ لَهُ خَيَّاطٍ، فَقَدَّمَ إِلَيْهِ قَصْعَةً فِيهَا ثَرِيدٌ ـ قَالَ ـ وَأَقْبَلَ عَلَى عَمَلِهِ ـ قَالَ ـ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ ـ قَالَ ـ فَجَعَلْتُ أَتَتَبَّعُهُ فَأَضَعُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ ـ قَالَ ـ فَمَا زِلْتُ بَعْدُ أُحِبُّ الدُّبَّاءَ.
Абдуллаҳ ибн Мунир, Абу Ҳотим Ашҳал ибн Ҳотимдан: Бизга Ибн Авн, у Сумома ибн Анасдан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан у кишининг тикувчи (хайёт) ғуломи (қул)нинг олдига кирдим. У унга ичида сарид (гўштли нон тўғрами) бўлган бир коса тақдим қилди ва ўз ишига қайтди (банд бўлди). Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қовоқ (дубба)ни (косадан) танлаб (териб) ей бошлади. Мен ҳам уни танлаб, у кишининг олдига қўя бошладим. Бундан кейин мен доим қовоқни севадиган бўлиб қолдим, деди.