Кумуш қоплама идишда ейиш

Taom kitobi · 1 ҳадис

باب الأَكْلِ فِي إِنَاءٍ مُفَضَّضٍ

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سَيْفُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يَقُولُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى، أَنَّهُمْ كَانُوا عِنْدَ حُذَيْفَةَ فَاسْتَسْقَى فَسَقَاهُ مَجُوسِيٌّ‏.‏ فَلَمَّا وَضَعَ الْقَدَحَ فِي يَدِهِ رَمَاهُ بِهِ وَقَالَ لَوْلاَ أَنِّي نَهَيْتُهُ غَيْرَ مَرَّةٍ وَلاَ مَرَّتَيْنِ‏.‏ كَأَنَّهُ يَقُولُ لَمْ أَفْعَلْ هَذَا، وَلَكِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ لاَ تَلْبَسُوا الْحَرِيرَ وَلاَ الدِّيبَاجَ وَلاَ تَشْرَبُوا فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ، وَلاَ تَأْكُلُوا فِي صِحَافِهَا، فَإِنَّهَا لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَنَا فِي الآخِرَةِ ‏"‏‏.‏

Абу Нуъайм, Сайф ибн Абу Сулаймондан ривоят қилади: Мужоҳидни эшитдим: Менга Абдураҳмон ибн Абу Лайла айтиб берди: Улар Ҳузайфанинг ҳузурида эдилар. У сув сўради, унга бир мажусий сув тутди. У (Ҳузайфа) қадаҳни қўлига қўйганида, уни унга отди (қайтарди) ва: Агар мен уни бир-икки мартадан кўп қайтармаган бўлганимда (қилмас эдим) — гўё: Мен буни қилмас эдим, дейди — лекин мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Ипак ҳам, дибож (атлас) ҳам кийманглар, олтин ва кумуш идишларда ичманглар ва уларнинг товоқларида еманглар, чунки улар (кофирлар) учун дунёда, биз учун охиратда(дир)» деганларини эшитганман, деди.