Таомни зикр қилиш

Taom kitobi · 3 ҳадис

باب ذِكْرِ الطَّعَامِ

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏مَثَلُ الْمُؤْمِنِ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ كَمَثَلِ الأُتْرُجَّةِ، رِيحُهَا طَيِّبٌ وَطَعْمُهَا طَيِّبٌ، وَمَثَلُ الْمُؤْمِنِ الَّذِي لاَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ كَمَثَلِ التَّمْرَةِ لاَ رِيحَ لَهَا وَطَعْمُهَا حُلْوٌ، وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ مَثَلُ الرَّيْحَانَةِ، رِيحُهَا طَيِّبٌ وَطَعْمُهَا مُرٌّ، وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ الَّذِي لاَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ كَمَثَلِ الْحَنْظَلَةِ، لَيْسَ لَهَا رِيحٌ وَطَعْمُهَا مُرٌّ ‏"‏‏.‏

Қутайба, Абу Авонадан, у Қатодадан, у Анасдан, у Абу Мусо Ашъарийдан ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қуръан ўқийдиган мўминнинг мисоли турунж (ситрус меваси) кабидир: ҳиди ҳам хуш, таъми ҳам хуш. Қуръан ўқимайдиган мўминнинг мисоли хурмо кабидир: ҳиди йўқ, аммо таъми ширин. Қуръан ўқийдиган мунофиқнинг мисоли райҳон кабидир: ҳиди хуш, таъми аччиқ. Қуръан ўқимайдиган мунофиқнинг мисоли ҳанзал (аччиқ меваси) кабидир: ҳиди йўқ, таъми аччиқ» дедилар.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ فَضْلُ عَائِشَةَ عَلَى النِّسَاءِ كَفَضْلِ الثَّرِيدِ عَلَى سَائِرِ الطَّعَامِ ‏"‏‏.‏

Мусаддад, Холиддан, у Абдуллаҳ ибн Абдураҳмондан, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Оишанинг аёллар устидаги фазилати — сариддаги бошқа таомлар устидаги фазилати кабидир» дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ السَّفَرُ قِطْعَةٌ مِنَ الْعَذَابِ، يَمْنَعُ أَحَدَكُمْ نَوْمَهُ وَطَعَامَهُ، فَإِذَا قَضَى نَهْمَتَهُ مِنْ وَجْهِهِ فَلْيُعَجِّلْ إِلَى أَهْلِهِ ‏"‏‏.‏

Абу Нуъайм, Моликдан, у Сумайдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Сафар — азобнинг бир бўлагидир, у бирингизни уйқуси ва таомидан тўсади. Бас, қачон ўз юмушини (мақсадини) адо этса, аҳлига (уйига) шошилсин» дедилар.