حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِمَرَقَةٍ فِيهَا دُبَّاءٌ وَقَدِيدٌ، فَرَأَيْتُهُ يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ يَأْكُلُهَا.
Абу Нуъайм, Молик ибн Анасдан, у Ишоқ ибн Абдуллаҳдан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ичида қовоқ (дубба) ва қадид (қуритилган гўшт) бўлган шўрва келтирилганини кўрдим. Мен у кишининг қовоқни (танлаб) териб еяётганларини кўрдим, деди.
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا فَعَلَهُ إِلاَّ فِي عَامٍ جَاعَ النَّاسُ، أَرَادَ أَنْ يُطْعِمَ الْغَنِيُّ الْفَقِيرَ، وَإِنْ كُنَّا لَنَرْفَعُ الْكُرَاعَ بَعْدَ خَمْسَ عَشْرَةَ، وَمَا شَبِعَ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مَنْ خُبْزِ بُرٍّ مَأْدُومٍ ثَلاَثًا.
Қабиса, Суфёндан, у Абдураҳмон ибн Обисдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: У: Буни фақат одамлар оч қолган бир йилда қилдилар, бой камбағални таомлантиришни истадилар. Биз (қўйнинг) оёғини ўн беш (кун)дан кейин (сақлаб) кўтариб қўяр эдик. Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васаллам оиласи ёғланган (қатиқли) буғдой нонидан уч (кун) тўймаган, деди.