5438-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таом китоби
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا فَعَلَهُ إِلاَّ فِي عَامٍ جَاعَ النَّاسُ، أَرَادَ أَنْ يُطْعِمَ الْغَنِيُّ الْفَقِيرَ، وَإِنْ كُنَّا لَنَرْفَعُ الْكُرَاعَ بَعْدَ خَمْسَ عَشْرَةَ، وَمَا شَبِعَ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مَنْ خُبْزِ بُرٍّ مَأْدُومٍ ثَلاَثًا.
Қабиса, Суфёндан, у Абдураҳмон ибн Обисдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: У: Буни фақат одамлар оч қолган бир йилда қилдилар, бой камбағални таомлантиришни истадилар. Биз (қўйнинг) оёғини ўн беш (кун)дан кейин (сақлаб) кўтариб қўяр эдик. Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васаллам оиласи ёғланган (қатиқли) буғдой нонидан уч (кун) тўймаган, деди.