وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ حُمْرَانَ، مَوْلَى عُثْمَانَ أَنَّهُ رَأَى عُثْمَانَ دَعَا بِإِنَاءٍ فَأَفْرَغَ عَلَى كَفَّيْهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الإِنَاءِ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لاَ يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " .
Ҳумрон — Усмоннинг мавлоси (ривоят қилди): У Усмонни кўрди — у бир идишни сўради ва икки кафтига уч марта (сув) қуйди, уларни ювди, кейин ўнг (қўли)ни идишга солиб, оғизни чайди ва бурунни қоқди, кейин юзини уч марта, қўлларини тирсакларгача уч марта ювди, кейин бошини маш қилди, кейин оёқларини уч марта ювди; кейин: "Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Ким шу вузумга ўхшаш вузу қилиб, кейин икки ракат ўқиса — ўша (икки ракат)да ўзига гап сўзламаса — унинг олдинги гуноҳи кечирилади› деди" деди.