حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، - وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حُمْرَانَ، مَوْلَى عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، وَهُوَ بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ عِنْدَ الْعَصْرِ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا لَوْلاَ آيَةٌ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُكُمْ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَتَوَضَّأُ رَجُلٌ مُسْلِمٌ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ فَيُصَلِّي صَلاَةً إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلاَةِ الَّتِي تَلِيهَا " .
Ҳумрон — Усмоннинг мавлоси — айтди: Мен Усмон ибн Аффонни — у масжид ҳовлисида (турган) пайтда — эшитдим: унга аср (вақти)да муаззин келди; у вузу (суви)ни сўраб, вузу қилди, кейин: "Валлаҳи, мен сизларга бир ҳадисни айтиб бераман; Аллаҳнинг китобида бир оят бўлмаганида — сизларга айтмас эдим; мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Бир мусулмон киши вузу қилиб, вузуни мукаммал бажариб, бир намоз ўқиса — албатта Аллаҳ унга — у билан ундан кейинги намоз орасидаги (гуноҳлар)ни кечиради› деганини эшитдим" деди.