Ҳовуздан оғиз билан сув ичиш

Ichimliklar kitobi · 1 ҳадис

باب الْكَرْعِ فِي الْحَوْضِ

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ وَمَعَهُ صَاحِبٌ لَهُ، فَسَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَصَاحِبُهُ، فَرَدَّ الرَّجُلُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي‏.‏ وَهْىَ سَاعَةٌ حَارَّةٌ، وَهْوَ يُحَوِّلُ فِي حَائِطٍ لَهُ ـ يَعْنِي الْمَاءَ ـ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ مَاءٌ بَاتَ فِي شَنَّةٍ وَإِلاَّ كَرَعْنَا ‏"‏‏.‏ وَالرَّجُلُ يُحَوِّلُ الْمَاءَ فِي حَائِطٍ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عِنْدِي مَاءٌ بَاتَ فِي شَنَّةٍ‏.‏ فَانْطَلَقَ إِلَى الْعَرِيشِ فَسَكَبَ فِي قَدَحٍ مَاءً، ثُمَّ حَلَبَ عَلَيْهِ مِنْ دَاجِنٍ لَهُ، فَشَرِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَعَادَ، فَشَرِبَ الرَّجُلُ الَّذِي جَاءَ مَعَهُ‏.‏

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ансордан бир кишининг олдига кирдилар, у киши билан бирга бир дўсти бор эди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва дўсти салом бердилар, у киши (саломга) жавоб қайтарди ва: Эй Расулуллаҳ, отам-онам сенга фидо бўлсин, деди — бу иссиқ бир пайт эди, у боғида сувни бурар эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Агар сенда бу кеча мешда тунаган сув бўлса (яхши), акс ҳолда (дарёдан) лаблаб ичамиз» дедилар. У киши боғида сувни (ариқдан ариққа) бурар эди. У киши: Эй Расулуллаҳ, менда тунаган сув бор, сўрига (чайла) юринг, деди. Сўнг у иккисини (бошлаб) борди, бир қадаҳга (сув) қуйди, сўнг унга ўз уй (боқилган) қўйидан сут соғди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ичдилар, сўнг у билан бирга келган киши ичди.