حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَبِي حَيَّانَ التَّيْمِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَطَبَ عُمَرُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ، وَهْىَ مِنْ خَمْسَةِ أَشْيَاءَ الْعِنَبِ وَالتَّمْرِ وَالْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالْعَسَلِ، وَالْخَمْرُ مَا خَامَرَ الْعَقْلَ، وَثَلاَثٌ وَدِدْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُفَارِقْنَا حَتَّى يَعْهَدَ إِلَيْنَا عَهْدًا الْجَدُّ وَالْكَلاَلَةُ وَأَبْوَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الرِّبَا. قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا عَمْرٍو فَشَىْءٌ يُصْنَعُ بِالسِّنْدِ مِنَ الرُّزِّ. قَالَ ذَاكَ لَمْ يَكُنْ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَوْ قَالَ عَلَى عَهْدِ عُمَرَ. وَقَالَ حَجَّاجُ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ أَبِي حَيَّانَ مَكَانَ الْعِنَبِ الزَّبِيبَ.
Аҳмад ибн Абу Ражў, Яҳёдан, у Абу Ҳайён Таймийдан, у Шаъбийдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: У: Умар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг минбарида хутба қилиб: Албатта хамрнинг ҳаром қилиниши нозил бўлди, у беш нарсадан: узум, хурмо, буғдой, арпа ва асалдан (қилинади). Хамр — ақлни тўсган нарсадир. Уч (нарса) борки, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам биздан ажрабмасдан олдин улар ҳақида бизга аҳд қилишларини истар эдим: бобо (мероси), калола ва рибо эшикларидан баъзи эшиклар, деди. Мен: Эй Абу Амр, Синд (ўлка)да гуручдан қилинадиган бир нарса-чи? дедим. У: У Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида — ёки: Умар замонида — бўлмаган, деди. Ҳажжож Ҳаммоддан, у Абу Ҳайёндан: узум ўрнига майиз (қуруқ узум), деди.