حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ،. حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَشَدَّ عَلَيْهِ الْوَجَعُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Қабиса, Суфёндан, у Аъмашдан. (Ва) Менга Бишр ибн Муҳаммад: Бизга Абдуллаҳ, у Шуъбадан, у Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) хабар берди: У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан кўра оғриқ қаттиқроқ таъсир қилган ҳеч кимни кўрмаганман, деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ وَهْوَ يُوعَكُ وَعْكًا شَدِيدًا، وَقُلْتُ إِنَّكَ لَتُوعَكُ وَعْكًا شَدِيدًا. قُلْتُ إِنَّ ذَاكَ بِأَنَّ لَكَ أَجْرَيْنِ. قَالَ " أَجَلْ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُصِيبُهُ أَذًى، إِلاَّ حَاتَّ اللَّهُ عَنْهُ خَطَايَاهُ، كَمَا تَحَاتُّ وَرَقُ الشَّجَرِ ".
Муҳаммад ибн Юсуф, Суфёндан, у Аъмашдан, у Иброҳим Таймийдан, у Ҳорис ибн Сувайддан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу): Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига касалликларида келдим, у киши қаттиқ иситма билан қийналаётган эдилар. Мен: Сен ростдан ҳам қаттиқ иситма билан қийналаётгансан, дедим. Мен: Бу — сенга икки ажр бўлгани учундир, дедим. У: «Ҳа, қайси бир мусулмонга озор етса, дарахтнинг барги тўкилгандек, Аллаҳ ундан хатоларини тўкади» дедилар.