حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَخْبَرَتْنَا أَنَّهَا سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الطَّاعُونِ فَأَخْبَرَهَا نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَّهُ كَانَ عَذَابًا يَبْعَثُهُ اللَّهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ، فَجَعَلَهُ اللَّهُ رَحْمَةً لِلْمُؤْمِنِينَ، فَلَيْسَ مِنْ عَبْدٍ يَقَعُ الطَّاعُونُ فَيَمْكُثُ فِي بَلَدِهِ صَابِرًا، يَعْلَمُ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَهُ إِلاَّ مَا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ، إِلاَّ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ الشَّهِيدِ ". تَابَعَهُ النَّضْرُ عَنْ دَاوُدَ.
Ишоқ, Ҳаббондан: Бизга Довуд ибн Абул Фурот: Бизга Абдуллаҳ ибн Бурайда, у Яҳё ибн Яъмардан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Оишадан айтиб берди: У бизга хабар берди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан тўун ҳақида сўради. Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам унга хабар бердилар: «У Аллаҳ хоҳлаган кишиларга юборадиган бир азоб эди, Аллаҳ уни мўминлар учун раҳмат қилди. Ҳеч бир банда йўқки, тўун тушса-ю, у ўз юртида — унга фақат Аллаҳ ўзига ёзган нарса етишини билган ҳолда — сабр қилиб турса, илло унга шаҳид (ажри) мисли бўлади» дедилар. Буни Назр Довуддан (ривоят қилиб) мутобаъа қилди.