باب اشْتِمَالِ الصَّمَّاءِ
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ خُبَيْبٍ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُلاَمَسَةِ، وَالْمُنَابَذَةِ، وَعَنْ صَلاَتَيْنِ بَعْدَ الْفَجْرِ حَتَّى تَرْتَفِعَ الشَّمْسُ، وَبَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغِيبَ، وَأَنْ يَحْتَبِيَ بِالثَّوْبِ الْوَاحِدِ، لَيْسَ عَلَى فَرْجِهِ مِنْهُ شَىْءٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ السَّمَاءِ، وَأَنْ يَشْتَمِلَ الصَّمَّاءَ.
Муҳаммад ибн Башшор, Абдулваҳҳобдан: Бизга Убайдуллаҳ, у Хубайбдан, у Ҳафс ибн Осимдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам муломаса ва мунобаза(савдо)дан, икки намоздан — Бомдоддан кейин қуёш кўтарилгунча ва Асрдан кейин (қуёш) ботгунча — қайтардилар; ва бир кийим билан, аврати (фаржи) устида — унинг билан осмон орасида — ундан ҳеч нарса бўлмаган ҳолда иҳтибо қилишдан, ва саммо(бир матода бутун танани ўраш)ни қилишдан (қайтардилар).
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ لِبْسَتَيْنِ وَعَنْ بَيْعَتَيْنِ، نَهَى عَنِ الْمُلاَمَسَةِ وَالْمُنَابَذَةِ فِي الْبَيْعِ، وَالْمُلاَمَسَةُ لَمْسُ الرَّجُلِ ثَوْبَ الآخَرِ بِيَدِهِ بِاللَّيْلِ أَوْ بِالنَّهَارِ، وَلاَ يُقَلِّبُهُ إِلاَّ بِذَلِكَ، وَالْمُنَابَذَةُ أَنْ يَنْبِذَ الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ بِثَوْبِهِ، وَيَنْبِذَ الآخَرُ ثَوْبَهُ، وَيَكُونَ ذَلِكَ بَيْعَهُمَا، عَنْ غَيْرِ نَظَرٍ وَلاَ تَرَاضٍ، وَاللِّبْسَتَيْنِ اشْتِمَالُ الصَّمَّاءِ، وَالصَّمَّاءُ أَنْ يَجْعَلَ ثَوْبَهُ عَلَى أَحَدِ عَاتِقَيْهِ، فَيَبْدُو أَحَدُ شِقَّيْهِ لَيْسَ عَلَيْهِ ثَوْبٌ، وَاللِّبْسَةُ الأُخْرَى احْتِبَاؤُهُ بِثَوْبِهِ وَهْوَ جَالِسٌ، لَيْسَ عَلَى فَرْجِهِ مِنْهُ شَىْءٌ.
Яҳё ибн Букайр, Лайсдан, у Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан: Менга Омир ибн Саъд хабар берди: Абу Саид Худрий: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам икки (хил) кийинишдан ва икки (хил) савдодан қайтардилар; савдода муломаса ва мунобазадан қайтардилар. Муломаса — кишининг бошқасининг кийимини кечаси ёки кундузи қўли билан ушлашидир, у уни фақат шу (ушлаш) билангина (савдо қилади), айлантириб кўрмайди. Мунобаза — кишининг бошқа кишига ўз кийимини (кўрсатмай) ташлаши, у бошқаси ҳам ўз кийимини ташлаши ва бу — қараб кўрмасдан ва ўзаро розиликсиз — уларнинг савдоси бўлишидир. Икки кийиниш(дан бири) — саммо билан ўранишдир; саммо — ўз кийимини икки елкасидан бирига қўйиб, икки томонидан бири — устида кийим бўлмаган ҳолда — очилиб қолишидир. Иккинчи кийиниш эса — ўтирган ҳолда ўз кийими билан, аврати (фаржи) устида ундан ҳеч нарса бўлмаган ҳолда иҳтибо қилишидир, деди.