حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ سُلَيْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ نَهَانَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ سَبْعٍ نَهَى عَنْ خَاتَمِ الذَّهَبِ ـ أَوْ قَالَ حَلْقَةِ الذَّهَبِ ـ وَعَنِ الْحَرِيرِ، وَالإِسْتَبْرَقِ، وَالدِّيبَاجِ، وَالْمِيثَرَةِ الْحَمْرَاءِ، وَالْقَسِّيِّ، وَآنِيَةِ الْفِضَّةِ، وَأَمَرَنَا بِسَبْعٍ بِعِيَادَةِ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ، وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ، وَرَدِّ السَّلاَمِ، وَإِجَابَةِ الدَّاعِي، وَإِبْرَارِ الْمُقْسِمِ، وَنَصْرِ الْمَظْلُومِ.
Одам, Шуъбадан: Бизга Ашъас ибн Сулайм айтиб берди: Муовия ибн Сувайд ибн Муқарринни эшитдим: Баро ибн Озибни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни етти (нарса)дан қайтардилар: олтин узук — ёки: олтин ҳалқа — дан, ипак (ҳарир), истабрақ, дебож, қизил майисара (эгар безаги), қассий ва кумуш идишдан; ва бизни етти (нарса)га буюрдилар: касални йўқлашга, жанозаларга эргашишга, аксирганга (ярҳамукаллаҳ деб) жавоб беришга, саломни қайтаришга, даъват этувчининг (таклифига) жавоб беришга, қасам ичувчини (қасамида) рост чиқаришга ва мазлумга ёрдам беришга, дер эди.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنْ خَاتَمِ الذَّهَبِ. وَقَالَ عَمْرٌو أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ سَمِعَ النَّضْرَ سَمِعَ بَشِيرًا مِثْلَهُ.
Муҳаммад ибн Башшор, Ғундардан: Бизга Шуъба, у Қатодадан, у Назр ибн Анасдан, у Башир ибн Наҳикдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: У киши олтин узукдан қайтардилар. Амр: Бизга Шуъба, у Қатодадан хабар берди: У Назрни эшитди, у Баширни эшитди — шунинг мислини (деди).
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ، وَجَعَلَ فَصَّهُ مِمَّا يَلِي كَفَّهُ، فَاتَّخَذَهُ النَّاسُ، فَرَمَى بِهِ، وَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ أَوْ فِضَّةٍ.
Мусаддад, Яҳёдан, у Убайдуллаҳдан: Менга Нофиъ, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олтиндан узук ясадилар ва унинг кўзини кафтларига (ичкарига) қаратиб қўйдилар. Одамлар ҳам (шундай) ясадилар. Сўнг у киши уни ташлаб юбордилар ва варақ (кумуш) ёки кумушдан узук ясадилар.