باب مَنْ كَرِهَ الْقُعُودَ عَلَى الصُّورَةِ
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا اشْتَرَتْ نُمْرُقَةً فِيهَا تَصَاوِيرُ، فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْبَابِ فَلَمْ يَدْخُلْ. فَقُلْتُ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مِمَّا أَذْنَبْتُ. قَالَ " مَا هَذِهِ النُّمْرُقَةُ ". قُلْتُ لِتَجْلِسَ عَلَيْهَا وَتَوَسَّدَهَا. قَالَ " إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، يُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ. وَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ لاَ تَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ الصُّورَةُ ".
Ҳажжож ибн Минҳол, Жувайриядан, у Нофиъдан, у Қосимдан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: У ичида суратлар бўлган бир ёстиқ (намруқа) сотиб олди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни кўрганларида, эшик олдида турдилар ва ичкарига кирмадилар. У (Оиша) у кишининг юзларида ёқтирмасликни (кероҳатни) англади ва: Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга ва Расулига тавба қиламан, мен нима гуноҳ қилдим? деди. У: «Бу ёстиқнинг аҳволи нима?» дедилар. У: Уни сиз унга ўтиришингиз ва ёстиқ қилишингиз учун сотиб олдим, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта мана шу суратларнинг эгалари қиёмат куни азобланадилар, уларга: Ўзингиз яратган нарсани тирилтиринг, дейилади. Ва албатта ичида суратлар бўлган уйга малоикалар кирмайдилар» дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ، صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَلاَئِكَةَ لاَ تَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ الصُّورَةُ ". قَالَ بُسْرٌ ثُمَّ اشْتَكَى زَيْدٌ فَعُدْنَاهُ، فَإِذَا عَلَى بَابِهِ سِتْرٌ فِيهِ صُورَةٌ فَقُلْتُ لِعُبَيْدِ اللَّهِ رَبِيبِ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَلَمْ يُخْبِرْنَا زَيْدٌ عَنِ الصُّوَرِ يَوْمَ الأَوَّلِ. فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ أَلَمْ تَسْمَعْهُ حِينَ قَالَ إِلاَّ رَقْمًا فِي ثَوْبٍ. وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا عَمْرٌو ـ هُوَ ابْنُ الْحَارِثِ ـ حَدَّثَهُ بُكَيْرٌ، حَدَّثَهُ بُسْرٌ، حَدَّثَهُ زَيْدٌ، حَدَّثَهُ أَبُو طَلْحَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Қутайба, Лайсдан, у Букайрдан, у Буср ибн Саиддан, у Зайд ибн Холиддан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаси Абу Талҳадан ривоят қилади: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта ичида сурат бўлган уйга малоикалар кирмайдилар» дедилар, деди. Буср: Сўнг Зайд касал бўлди, биз уни йўқлаб бордик, бирдан унинг эшигида ичида сурат бўлган парда бор эди. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Маймунанинг ўгай ўғли Убайдуллаҳга: Зайд бизга биринчи куни суратлар ҳақида хабар бермаганмиди? дедим. Убайдуллаҳ: У: «Фақат кийимдаги нақшдан бошқа» деганини эшитмаганмидинг? деди. Ибн Ваҳб: Бизга Амр — у Ибнул Ҳорис — хабар берди: Букайр унга айтиб берди: Буср унга айтиб берди: Зайд унга айтиб берди: Абу Талҳа унга, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди.