حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعْجِبُهُ الْحَلْوَاءُ وَالْعَسَلُ.
Ali ibn Abdulloh, Abu Usomadan: Menga Hishom, u otasidan, u Oishadan (roziyallahu anho) xabar berdi: U: Nabiy sollallahu alayhi vasallam shirinlik (halvo) va asalni yaxshi ko'rardilar, dedi.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنِ النَّزَّالِ، قَالَ أَتَى عَلِيٌّ ـ رضى الله عنه ـ عَلَى باب الرَّحَبَةِ، فَشَرِبَ قَائِمًا فَقَالَ إِنَّ نَاسًا يَكْرَهُ أَحَدُهُمْ أَنْ يَشْرَبَ وَهْوَ قَائِمٌ، وَإِنِّي رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَعَلَ كَمَا رَأَيْتُمُونِي فَعَلْتُ.
Abu Nuaym, Mis'ardan, u Abdulmalik ibn Maysaradan, u Nazzoldan rivoyat qiladi: U: Ali (roziyallahu anhu) Rahaba eshigi yoniga keldi va tik turgan holda ichdi, so'ng: Albatta ba'zi odamlar tik turgan holda ichishni yoqtirmaydilar, men esa Nabiy sollallahu alayhi vasallam men qilganimni sizlar ko'rgandek qilganlarini ko'rgan edim, dedi.
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ، سَمِعْتُ النَّزَّالَ بْنَ سَبْرَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ قَعَدَ فِي حَوَائِجِ النَّاسِ فِي رَحَبَةِ الْكُوفَةِ حَتَّى حَضَرَتْ صَلاَةُ الْعَصْرِ، ثُمَّ أُتِيَ بِمَاءٍ فَشَرِبَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَذَكَرَ رَأْسَهُ وَرِجْلَيْهِ، ثُمَّ قَامَ فَشَرِبَ فَضْلَهُ وَهْوَ قَائِمٌ ثُمَّ قَالَ إِنَّ نَاسًا يَكْرَهُونَ الشُّرْبَ قَائِمًا وَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَنَعَ مِثْلَ مَا صَنَعْتُ.
Odam, Shu'badan: Bizga Abdulmalik ibn Maysara aytib berdi: Nazzol ibn Sabraning Alidan (roziyallahu anhu) aytib berayotganini eshitdim: U Zuhr namozini o'qidi, so'ng Kufa Rahabasida odamlarning hojatlari (uchun) o'tirdi, to Asr namozi vaqti keldi. So'ng unga suv keltirildi, u ichdi, yuzini va qo'llarini yuvdi va boshini va oyoqlarini zikr qildi (mas'h qildi), so'ng turib, qolganini tik turgan holda ichdi, so'ng: Albatta ba'zi odamlar tik turg'an holda ichishni yoqtirmaydilar, men esa Nabiy sollallahu alayhi vasallam men qilgandek qilganlarini (ko'rdim), dedi.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ شَرِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَائِمًا مِنْ زَمْزَمَ.
Abu Nuaym, Sufyondan, u Osim Ahvaldan, u Sha'biydan, u Ibn Abbosdan rivoyat qiladi: U: Nabiy sollallahu alayhi vasallam Zamzamdan tik turgan holda ichdilar, dedi.
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو النَّضْرِ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّهَا أَرْسَلَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِقَدَحِ لَبَنٍ، وَهُوَ وَاقِفٌ عَشِيَّةَ عَرَفَةَ، فَأَخَذَ بِيَدِهِ فَشَرِبَهُ. زَادَ مَالِكٌ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَلَى بَعِيرِهِ.
Molik ibn Ismoil, Abdulaziz ibn Abu Salamadan: Bizga Abun Nazr, u Ibn Abbosning ozodi Umayrdan, u Ummul Fazl binti Horisdan xabar berdi: U Nabiy sollallahu alayhi vasallamga bir qadah sut yubordi, u kishi Arafa kechqurunida (Arafada) tik turgan edilar. U kishi uni qo'llari bilan olib ichdilar. Molik Abun Nazrdan: o'z tuyasi ustida (turgan edilar) deb (ziyoda) qildi.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِلَبَنٍ قَدْ شِيبَ بِمَاءٍ، وَعَنْ يَمِينِهِ أَعْرَابِيٌّ وَعَنْ شِمَالِهِ أَبُو بَكْرٍ، فَشَرِبَ، ثُمَّ أَعْطَى الأَعْرَابِيَّ، وَقَالَ " الأَيْمَنَ الأَيْمَنَ ".
Ismoil: Menga Molik, u Ibn Shihobdan, u Anas ibn Molikdan (roziyallahu anhu) aytib berdi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallamga suv bilan aralashtirilgan sut keltirildi, o'ng tomonlarida bir a'robiy, chap tomonlarida Abu Bakr bor edi. U kishi ichdilar, so'ng a'robiyga berdilar va: «O'ngdagi, o'ngdagi (avval)» dedilar.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِشَرَابٍ فَشَرِبَ مِنْهُ، وَعَنْ يَمِينِهِ غُلاَمٌ وَعَنْ يَسَارِهِ الأَشْيَاخُ. فَقَالَ لِلْغُلاَمِ " أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أُعْطِيَ هَؤُلاَءِ ". فَقَالَ الْغُلاَمُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ أُوثِرُ بِنَصِيبِي مِنْكَ أَحَدًا. قَالَ فَتَلَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي يَدِهِ.
Ismoil: Menga Molik, u Abu Hozim ibn Dinordan, u Sahl ibn Sa'ddan (roziyallahu anhu) aytib berdi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallamga bir ichimlik keltirildi, u kishi undan ichdilar, o'ng tomonlarida bir bola, chap tomonlarida (yoshi) kattalar (oqsoqollar) bor edi. U kishi bolaga: «Sen menga — ularga (avval) berishimga — ruxsat berasanmi?» dedilar. Bola: Vallahi, ey Rasulullah, sendan (keladigan) ulushimni hech kimga afzal ko'rmayman, dedi. U: Shunda Rasulullah sollallahu alayhi vasallam uni (qadahni) uning qo'liga qo'ydilar, dedi.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ وَمَعَهُ صَاحِبٌ لَهُ، فَسَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَصَاحِبُهُ، فَرَدَّ الرَّجُلُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي. وَهْىَ سَاعَةٌ حَارَّةٌ، وَهْوَ يُحَوِّلُ فِي حَائِطٍ لَهُ ـ يَعْنِي الْمَاءَ ـ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ كَانَ عِنْدَكَ مَاءٌ بَاتَ فِي شَنَّةٍ وَإِلاَّ كَرَعْنَا ". وَالرَّجُلُ يُحَوِّلُ الْمَاءَ فِي حَائِطٍ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عِنْدِي مَاءٌ بَاتَ فِي شَنَّةٍ. فَانْطَلَقَ إِلَى الْعَرِيشِ فَسَكَبَ فِي قَدَحٍ مَاءً، ثُمَّ حَلَبَ عَلَيْهِ مِنْ دَاجِنٍ لَهُ، فَشَرِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَعَادَ، فَشَرِبَ الرَّجُلُ الَّذِي جَاءَ مَعَهُ.
Nabiy sollallahu alayhi vasallam Ansordan bir kishining oldiga kirdilar, u kishi bilan birga bir do'sti bor edi, Nabiy sollallahu alayhi vasallam va do'sti salom berdilar, u kishi (salomga) javob qaytardi va: Ey Rasulullah, otam-onam senga fido bo'lsin, dedi — bu issiq bir payt edi, u bog'ida suvni burar edi. Nabiy sollallahu alayhi vasallam unga: «Agar senda bu kecha meshda tunagan suv bo'lsa (yaxshi), aks holda (daryodan) lablab ichamiz» dedilar. U kishi bog'ida suvni (ariqdan ariqqa) burar edi. U kishi: Ey Rasulullah, menda tunagan suv bor, so'riga (chayla) yuring, dedi. So'ng u ikkisini (boshlab) bordi, bir qadahga (suv) quydi, so'ng unga o'z uy (boqilgan) qo'yidan sut sog'di. Rasulullah sollallahu alayhi vasallam ichdilar, so'ng u bilan birga kelgan kishi ichdi.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ قَائِمًا عَلَى الْحَىِّ أَسْقِيهِمْ ـ عُمُومَتِي وَأَنَا أَصْغَرُهُمُ ـ الْفَضِيخَ، فَقِيلَ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ. فَقَالَ أَكْفِئْهَا. فَكَفَأْنَا. قُلْتُ لأَنَسٍ مَا شَرَابُهُمْ قَالَ رُطَبٌ وَبُسْرٌ. فَقَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَنَسٍ وَكَانَتْ خَمْرَهُمْ. فَلَمْ يُنْكِرْ أَنَسٌ. وَحَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِي أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا يَقُولُ كَانَتْ خَمْرَهُمْ يَوْمَئِذٍ.
Men qabila (ahli) ustida turib — amakilarim (uchun) va men ularning eng kichigi edim — ularga fazix ichirar edim. Shunda: Xamr harom qilindi, deyildi. U: Uni to'k, dedi. Biz to'kdik. Men Anasga: Ularning ichimligi nima edi? dedim. U: Pishgan xurmo (rutab) va yarim pishgan xurmo (busr), dedi. Abu Bakr ibn Anas: U ularning xamri edi, dedi. Anas buni inkor qilmadi. Ba'zi do'stlarim menga aytib berdilarki, ular Anasning: U o'sha kunlari ularning xamri edi, deyayotganini eshitgan.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ جُنْحُ اللَّيْلِ ـ أَوْ أَمْسَيْتُمْ ـ فَكُفُّوا صِبْيَانَكُمْ، فَإِنَّ الشَّيَاطِينَ تَنْتَشِرُ حِينَئِذٍ، فَإِذَا ذَهَبَ سَاعَةٌ مِنَ اللَّيْلِ فَحُلُّوهُمْ، فَأَغْلِقُوا الأَبْوَابَ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ، فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لاَ يَفْتَحُ بَابًا مُغْلَقًا، وَأَوْكُوا قِرَبَكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ، وَخَمِّرُوا آنِيَتَكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ، وَلَوْ أَنْ تَعْرُضُوا عَلَيْهَا شَيْئًا وَأَطْفِئُوا، مَصَابِيحَكُمْ ".
Ishoq ibn Mansur, Ravh ibn Ubodadan: Bizga Ibn Jurayj xabar berdi: Menga Ato xabar berdi: U Jobir ibn Abdullohning (roziyallahu anhumo) shunday deyayotganini eshitdi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Tun qorong'uligi tushganida — yoki kech kirganida — bolalaringizni (tashqariga chiqishdan) to'singlar, chunki shaytonlar o'sha paytda tarqaladi. Tundan bir vaqt o'tganida, ularni qo'yib yuboringlar. Eshiklarni yopinglar va Allahning ismini zikr qilinglar, chunki shayton yopilgan eshikni ochmaydi. Meshlaringizni bog'lab qo'ynglar va Allahning ismini zikr qilinglar. Idishlaringizni yopinglar va Allahning ismini zikr qilinglar, agar ustiga biror narsa ko'ndalang qo'ysangiz ham. Va chiroqlaringizni o'chiringlar» dedilar.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَطْفِئُوا الْمَصَابِيحَ إِذَا رَقَدْتُمْ، وَغَلِّقُوا الأَبْوَابَ، وَأَوْكُوا الأَسْقِيَةَ، وَخَمِّرُوا الطَّعَامَ وَالشَّرَابَ ـ وَأَحْسِبُهُ قَالَ ـ وَلَوْ بِعُودٍ تَعْرُضُهُ عَلَيْهِ ".
Muso ibn Ismoil, Hammomdan, u Atodan, u Jobirdan rivoyat qiladi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Uxlaganingizda chiroqlarni o'chiringlar, eshiklarni yopinglar, meshlarni bog'langlar, taom va ichimlikni yopinglar — o'ylaymanki, u: ustiga bir cho'p ko'ndalang qo'ysangiz ham, dedi» dedilar.
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اخْتِنَاثِ الأَسْقِيَةِ. يَعْنِي أَنْ تُكْسَرَ أَفْوَاهُهَا فَيُشْرَبَ مِنْهَا.
Odam, Ibn Abu Zi'bdan, u Zuhriydan, u Ubaydulloh ibn Abdulloh ibn Utbadan, u Abu Said Xudriydan (roziyallahu anhu) rivoyat qiladi: U: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam meshlarni ixtinos qilishdan qaytardilar, dedi — ya'ni ularning og'izlari (qaytarilib) ochilib, undan ichilishidan (qaytardilar).
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنِ اخْتِنَاثِ الأَسْقِيَةِ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ مَعْمَرٌ أَوْ غَيْرُهُ هُوَ الشُّرْبُ مِنْ أَفْوَاهِهَا.
Muhammad ibn Muqotil, Abdullohdan: Bizga Yunus, u Zuhriydan xabar berdi: Menga Ubaydulloh ibn Abdulloh aytib berdi: U Abu Said Xudriyning shunday deyayotganini eshitdi: Men Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning meshlarni ixtinos qilishdan qaytarganlarini eshitdim. Abdulloh: Ma'mar yoki boshqasi: U — ularning og'izlaridan ichishdir, dedi.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، قَالَ لَنَا عِكْرِمَةُ أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِأَشْيَاءَ، قِصَارٍ حَدَّثَنَا بِهَا أَبُو هُرَيْرَةَ، نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الشُّرْبِ مِنْ فَمِ الْقِرْبَةِ أَوِ السِّقَاءِ، وَأَنْ يَمْنَعَ جَارَهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَهُ فِي دَارِهِ.
Ali ibn Abdulloh, Sufyondan: Bizga Ayyub aytib berdi: Bizga Ikrima: Sizlarga qisqa narsalarni xabar beraymi, ularni bizga Abu Hurayra aytib bergan edi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam qirba yoki meshning og'zidan ichishdan, va qo'shnisi o'z yog'ochini uning devoriga (tirab) qadashiga to'sishdan qaytardilar, dedi.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُشْرَبَ مِنْ فِي السِّقَاءِ.
Musaddad, Ismoildan: Bizga Ayyub, u Ikrimadan, u Abu Hurayradan (roziyallahu anhu) xabar berdi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam meshning og'zidan ichishdan qaytardilar.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الشُّرْبِ مِنْ فِي السِّقَاءِ.
Musaddad, Yazid ibn Zuray'dan: Bizga Xolid, u Ikrimadan, u Ibn Abbosdan (roziyallahu anhumo) aytib berdi: U: Nabiy sollallahu alayhi vasallam meshning og'zidan ichishdan qaytardilar, dedi.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا شَرِبَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَتَنَفَّسْ فِي الإِنَاءِ، وَإِذَا بَالَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَمْسَحْ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ، وَإِذَا تَمَسَّحَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَتَمَسَّحْ بِيَمِينِهِ ".
Abu Nuaym, Shaybondan, u Yahyodan, u Abdulloh ibn Abu Qatodadan, u otasidan rivoyat qiladi: U: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Sizlardan biringiz ichganda idishga nafas chiqarmasin; biringiz bavl qilganda zakarini o'ng qo'li bilan ushlamasin; biringiz (poklanish uchun toshga) artilganda o'ng qo'li bilan artmasin» dedilar, dedi.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، وَأَبُو نُعَيْمٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ أَنَسٌ يَتَنَفَّسُ فِي الإِنَاءِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَنَفَّسُ ثَلاَثًا.
Abu Osim va Abu Nuaym: Bizga Azra ibn Sobit aytib berdilar: Menga Sumoma ibn Abdulloh xabar berdi: U: Anas idishga ikki yoki uch marta nafas chiqarar edi, va Nabiy sollallahu alayhi vasallam uch marta nafas chiqarar edilar deb aytdi, dedi.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ حُذَيْفَةُ بِالْمَدَايِنِ فَاسْتَسْقَى، فَأَتَاهُ دِهْقَانٌ بِقَدَحِ فِضَّةٍ، فَرَمَاهُ بِهِ فَقَالَ إِنِّي لَمْ أَرْمِهِ إِلاَّ أَنِّي نَهَيْتُهُ فَلَمْ يَنْتَهِ، وَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَانَا عَنِ الْحَرِيرِ وَالدِّيبَاجِ وَالشُّرْبِ فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَقَالَ " هُنَّ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَهْىَ لَكُمْ فِي الآخِرَةِ ".
Hafs ibn Umar, Shu'badan, u Hakamdan, u Ibn Abu Laylodan rivoyat qiladi: U: Huzayfa Madoyinda edi, u suv so'radi. Bir dehqon (mahalliy oqsoqol) unga kumush qadahda (suv) keltirdi. U uni (qadahni) unga otdi va: Men uni faqat — men uni qaytargan edim, u qaytmadi (deb) otdim. Albatta Nabiy sollallahu alayhi vasallam bizni ipak, deboj va oltin-kumush idishlarda ichishdan qaytardilar va: «Ular (ipak va oltin-kumush) ular (kofirlar) uchun dunyoda, sizlar uchun esa oxiratdadir» dedilar, dedi.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ حُذَيْفَةَ وَذَكَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَشْرَبُوا فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ، وَلاَ تَلْبَسُوا الْحَرِيرَ وَالدِّيبَاجَ، فَإِنَّهَا لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَكُمْ فِي الآخِرَةِ ".
Muhammad ibnul Musanno, Ibn Abu Adiydan, u Ibn Avndan, u Mujohiddan, u Ibn Abu Laylodan rivoyat qiladi: U: Biz Huzayfa bilan chiqdik, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamni zikr qildi: «Oltin-kumush idishlarda ichmanglar va ipak (harir) va deboj kiymanglar, chunki ular ular (kofirlar) uchun dunyoda, sizlar uchun esa oxiratdadir» dedilar (deb aytdi).