Эрли аёлнинг онасига яхшилик қилиши

وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي هِشَامٌ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ قَدِمَتْ أُمِّي وَهْىَ مُشْرِكَةٌ فِي عَهْدِ قُرَيْشٍ وَمُدَّتِهِمْ، إِذْ عَاهَدُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَبِيهَا، فَاسْتَفْتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنَّ أُمِّي قَدِمَتْ وَهْىَ رَاغِبَةٌ ‏{‏أَفَأَصِلُهَا‏}‏ قَالَ ‏ "‏ نَعَمْ صِلِي أُمَّكِ ‏"‏‏.‏

Лайс: Менга Ҳишом, у Урвадан, у Асмодан айтиб берди: У: Онам — Қурайш билан аҳд ва уларнинг муддати (сулҳ муддати) пайтида, улар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан унинг (Асмонинг) отаси билан бирга аҳд қилган пайтда — мушрика ҳолда келди. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан фатво сўрадим ва: Онам — тамаъ қилган ҳолда — келди, мен унинг билан алоқа қилайми? дедим. У: «Ҳа, онанг билан алоқа қил (силаи раҳм қил)» дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ‏.‏

Яҳё, Лайсдан, у Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан ривоят қилади: Абдуллаҳ ибн Аббос унга хабар берди: Абу Суфён унга хабар берди: Ҳирақл унга (киши) юборди ва у (Абу Суфён): У — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — бизни намозга, садақага, иффатлик (покдомонлик)га ва силаи раҳмга (қариндошлик алоқасига) буюради, деди.