وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي هِشَامٌ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ قَدِمَتْ أُمِّي وَهْىَ مُشْرِكَةٌ فِي عَهْدِ قُرَيْشٍ وَمُدَّتِهِمْ، إِذْ عَاهَدُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَبِيهَا، فَاسْتَفْتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنَّ أُمِّي قَدِمَتْ وَهْىَ رَاغِبَةٌ {أَفَأَصِلُهَا} قَالَ " نَعَمْ صِلِي أُمَّكِ ".
Лайс: Менга Ҳишом, у Урвадан, у Асмодан айтиб берди: У: Онам — Қурайш билан аҳд ва уларнинг муддати (сулҳ муддати) пайтида, улар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан унинг (Асмонинг) отаси билан бирга аҳд қилган пайтда — мушрика ҳолда келди. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан фатво сўрадим ва: Онам — тамаъ қилган ҳолда — келди, мен унинг билан алоқа қилайми? дедим. У: «Ҳа, онанг билан алоқа қил (силаи раҳм қил)» дедилар.