أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَادَةُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ رُبَيِّعٍ بِنْتِ مُعَوِّذٍ، قَالَ قُلْتُ لَهَا حَدِّثِينِي حَدِيثَكِ، . قَالَتِ اخْتَلَعْتُ مِنْ زَوْجِي ثُمَّ جِئْتُ عُثْمَانَ فَسَأَلْتُهُ مَاذَا عَلَىَّ مِنَ الْعِدَّةِ فَقَالَ لاَ عِدَّةَ عَلَيْكِ إِلاَّ أَنْ تَكُونِي حَدِيثَةَ عَهْدٍ بِهِ فَتَمْكُثِي حَتَّى تَحِيضِي حَيْضَةً - قَالَ - وَأَنَا مُتَّبِعٌ فِي ذَلِكَ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَرْيَمَ الْمَغَالِيَّةِ كَانَتْ تَحْتَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ فَاخْتَلَعَتْ مِنْهُ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саъд ибн Иброҳим ибн Саъд хабар бериб деди: бизга амаким ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, ибн Ишоқдан, у деди: менга Убада ибн ал-Валид ибн Убада ибн Сомит ривоят қилди, Рубаййиъ бинти Муъаввиздан. (Убада) деди: Мен унга: «Менга ўз ҳадисингни айтиб бер,» дедим. У деди: «Мен эримдан хулъ қилдим (мол бериб ажрашдим), сўнг Усмоннинг олдига келиб, ундан: «Менинг зиммамга қанча идда (кутиш муддати) бор?» деб сўрадим. У: «Сенга ҳеч қандай идда йўқ, фақат у (эр) билан яқинда (жинсий) яқинлик қилган бўлсанг, ҳайз кўргунингча кутиб турасан,» деди. (Усмон) деди: «Мен бу ҳақда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг Марям ал-Мағолийя ҳақидаги ҳукмига эргашяпман. У Собит ибн Қайс ибн Шаммоснинг никоҳида эди, сўнг ундан хулъ қилган эди.»