حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، أَخْبَرَنِي أَبِي، أَخْبَرَتْنِي أَسْمَاءُ ابْنَةُ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ أَتَتْنِي أُمِّي رَاغِبَةً فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم آصِلُهَا قَالَ " نَعَمْ ". قَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِيهَا {لاَ يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ}
Ҳумайдий, Суфёндан: Бизга Ҳишом ибн Урва: Менга отам хабар берди: Менга Асмо бинти Абу Бакр (розияллаҳу анҳумо) хабар берди: У: Онам Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида (мендан бирор нарса) тамаъ қилган (умидвор) ҳолда менинг олдимга келди. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: Мен унинг билан алоқа қилайми (силаи раҳм)? деб сўрадим. У: «Ҳа» дедилар. Ибн Уяйна: Шунда Аллаҳ таоло унинг ҳақида: «Аллаҳ сизларни — дийн (ҳақида) сизлар билан уришмаганлар билан (яхшилик қилишдан)... қайтармайди» (оятини) нозил қилди, деди.