حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ سُعَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنِ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {لاَ يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ} فِي قَوْلِ الرَّجُلِ لاَ وَاللَّهِ، وَبَلَى وَاللَّهِ.
Али ибн Салама бизга айтди, Молик ибн Суъайр бизга айтди, Ҳишом бизга айтди, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Бу оят: «Аллаҳ сизларни қасамларингиздаги беҳуда (сўз)да жавобгар қилмайди» — кишининг «Йўқ, валлаҳи» ва «Ҳа, валлаҳи» деган сўзи ҳақида нозил бўлди.