4614-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ أَبَاهَا، كَانَ لاَ يَحْنَثُ فِي يَمِينٍ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ كَفَّارَةَ الْيَمِينِ. قَالَ أَبُو بَكْرٍ لاَ أَرَى يَمِينًا أُرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، إِلاَّ قَبِلْتُ رُخْصَةَ اللَّهِ، وَفَعَلْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ.
Аҳмад ибн Абу Ражў бизга айтди, ан-Надр бизга айтди, у Ҳишомдан, деди: Менга отам Оиша розияллаҳу анҳодан хабар берди: Унинг отаси (Абу Бакр) — Аллаҳ қасам каффаратини нозил қилгунча — қасамида (уни бузиб) ҳинс қилмас эди. Абу Бакр деди: «Мен бир қасам кўриб, ундан бошқасини ундан яхшироқ деб кўрсам, албатта Аллаҳнинг рухсатини қабул қиламан ва яхшироқ бўлганини қиламан.»