5980-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Одоб китоби
حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ.
Яҳё, Лайсдан, у Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан ривоят қилади: Абдуллаҳ ибн Аббос унга хабар берди: Абу Суфён унга хабар берди: Ҳирақл унга (киши) юборди ва у (Абу Суфён): У — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — бизни намозга, садақага, иффатлик (покдомонлик)га ва силаи раҳмга (қариндошлик алоқасига) буюради, деди.