حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اسْتَأْذَنَ حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي هِجَاءِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَكَيْفَ بِنَسَبِي ". فَقَالَ حَسَّانُ لأَسُلَّنَّكَ مِنْهُمْ كَمَا تُسَلُّ الشَّعَرَةُ مِنَ الْعَجِينِ. وَعَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ ذَهَبْتُ أَسُبُّ حَسَّانَ عِنْدَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ لاَ تَسُبُّهُ فَإِنَّهُ كَانَ يُنَافِحُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Муҳаммад, Абдадан: Бизга Ҳишом ибн Урва, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) хабар берди: У: Ҳассан ибн Собит Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан мушрикларни ҳажв қилишга (шеър билан) изн сўради. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Менинг насабим қандай бўлади (мен ҳам уларга насаб томонидан уланаман-ку)?» дедилар. Ҳассан: Мен сени улардан — хамир ичидан соч тортиб олингандек — тортиб (чиқариб) оламан, деди. Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан: У: Мен Оишанинг олдида Ҳассанни сўкмоқчи бўлдйм, у: Уни сўкма, чунки у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам(нинг шарафи)ни ҳимоя қилар эди, деди.
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ الْهَيْثَمَ بْنَ أَبِي سِنَانٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، فِي قَصَصِهِ يَذْكُرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَخًا لَكُمْ لاَ يَقُولُ الرَّفَثَ ". يَعْنِي بِذَاكَ ابْنَ رَوَاحَةَ قَالَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ يَتْلُو كِتَابَهُ إِذَا انْشَقَّ مَعْرُوفٌ مِنَ الْفَجْرِ سَاطِعُ أَرَانَا الْهُدَى بَعْدَ الْعَمَى فَقُلُوبُنَا بِهِ مُوقِنَاتٌ أَنَّ مَا قَالَ وَاقِعُ يَبِيتُ يُجَافِي جَنْبَهُ عَنْ فِرَاشِهِ إِذَا اسْتَثْقَلَتْ بِالْكَافِرِينَ الْمَضَاجِعُ تَابَعَهُ عُقَيْلٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ. وَقَالَ الزُّبَيْدِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وَالأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ.
Асбағ: Менга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди: Менга Юнус, у Ибн Шиҳобдан хабар берди: Ҳайсам ибн Абу Синон унга хабар берди: У Абу Ҳурайрани ўз қиссаларида (ваъзида) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни зикр қилиб, шундай деяётганини эшитди: «Албатта сизларнинг рафас (ёмон, беҳуда сўз) айтмайдиган бир биродарингиз бор» — бу билан Ибн Равоҳани назарда тутди — у (Ибн Равоҳа шеърида): «Бизнинг орамизда Расулуллаҳ — унинг Китобини тиловат қилар, тонгдан маълум бир (нур) ёриб чиқганида; у бизга кўрликдан кейин ҳидоятни кўрсатди, қалбларимиз унга — у айтган нарса (албатта) воқеъ бўлишига — ишонувчидир; у тўшагидан ёнбошини узоқлаштирган (намоз учун) ҳолда тунар, кофирларга ётоқлар оғир тортган (улар қаттиқ ухлаган) пайтда» (деган) деди. Буни Уқайл Зуҳрийдан мутобаъа қилди. Зубайдий Зуҳрийдан, у Саид ва Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди).
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ،. وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّهُ سَمِعَ حَسَّانَ بْنَ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيَّ، يَسْتَشْهِدُ أَبَا هُرَيْرَةَ فَيَقُولُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ نَشَدْتُكَ بِاللَّهِ هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَا حَسَّانُ أَجِبْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ، اللَّهُمَّ أَيِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ". قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ نَعَمْ.
Абул Ямон, Шуъайбдан, у Зуҳрийдан; ва бизга Исмоил: Менга укам, у Сулаймондан, у Муҳаммад ибн Абу Атиқдан, у Ибн Шиҳобдан, у Абу Салама ибн Абдураҳмон ибн Авфдан айтиб берди: У Ҳассан ибн Собит Ансорийни Абу Ҳурайрани гувоҳ келтириб, шундай деяётганини эшитди: Эй Абу Ҳурайра, сени Аллаҳ ҳақи (билан сўрайман): Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Эй Ҳассан, Расулуллаҳ (шарафи) учун (мушрикларга) жавоб бер; Аллаҳим, уни Руҳул Қудус (Жибрил) билан қувватла» деганларини эшитганмидинг? деди. Абу Ҳурайра: Ҳа, деди.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِحَسَّانَ " اهْجُهُمْ ـ أَوْ قَالَ هَاجِهِمْ ـ وَجِبْرِيلُ مَعَكَ ".
Сулаймон ибн Ҳарб, Шуъбадан, у Адий ибн Собитдан, у Бародан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳассанга: «Уларни (мушрикларни шеър билан) ҳажв қил — ёки: ҳажв қил — Жибрил сен билан бирга» дедилар.