حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اسْتَأْذَنَ حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي هِجَاءِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَكَيْفَ بِنَسَبِي ". فَقَالَ حَسَّانُ لأَسُلَّنَّكَ مِنْهُمْ كَمَا تُسَلُّ الشَّعَرَةُ مِنَ الْعَجِينِ. وَعَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ ذَهَبْتُ أَسُبُّ حَسَّانَ عِنْدَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ لاَ تَسُبُّهُ فَإِنَّهُ كَانَ يُنَافِحُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Муҳаммад, Абдадан: Бизга Ҳишом ибн Урва, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) хабар берди: У: Ҳассан ибн Собит Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан мушрикларни ҳажв қилишга (шеър билан) изн сўради. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Менинг насабим қандай бўлади (мен ҳам уларга насаб томонидан уланаман-ку)?» дедилар. Ҳассан: Мен сени улардан — хамир ичидан соч тортиб олингандек — тортиб (чиқариб) оламан, деди. Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан: У: Мен Оишанинг олдида Ҳассанни сўкмоқчи бўлдйм, у: Уни сўкма, чунки у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам(нинг шарафи)ни ҳимоя қилар эди, деди.