حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ، وَرَأَيْتُ بِلاَلاً أَخَذَ وَضُوءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَأَيْتُ النَّاسَ يَبْتَدِرُونَ ذَاكَ الْوَضُوءَ، فَمَنْ أَصَابَ مِنْهُ شَيْئًا تَمَسَّحَ بِهِ، وَمَنْ لَمْ يُصِبْ مِنْهُ شَيْئًا أَخَذَ مِنْ بَلَلِ يَدِ صَاحِبِهِ، ثُمَّ رَأَيْتُ بِلاَلاً أَخَذَ عَنَزَةً فَرَكَزَهَا، وَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مُشَمِّرًا، صَلَّى إِلَى الْعَنَزَةِ بِالنَّاسِ رَكْعَتَيْنِ، وَرَأَيْتُ النَّاسَ وَالدَّوَابَّ يَمُرُّونَ مِنْ بَيْنِ يَدَىِ الْعَنَزَةِ.
Бизга Муҳаммад ибн Аръара ривоят қилди, у деди: менга Умар ибн Абу Зоида, Авн ибн Абу Жуҳайфадан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни теридан (ясалган) қизил бир қуббада (чодирда) кўрдим; ва Билолни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг таҳорат (суви)ни олганини кўрдим; ва одамларни ўша таҳорат (суви)га ошиқаётганини (талашаётганини) кўрдим — ким ундан бирор нарса олса, у билан (баданига) суртарди; ким ундан бирор нарса ололмаса, шеригининг қўлининг нами(дан) оларди. Сўнг Билолни аназа (таёқ) олиб, уни (ерга) тикканини кўрдим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қизил ҳуллада (икки парча кийимда), (этагини) шимарган ҳолда чиқиб, аназа томон одамларга (имом бўлиб) икки ракаат намоз ўқидилар. Ва мен одамлар ва ҳайвонлар аназанинг нариги томонидан (ўтиб) юрганини кўрдим.