باب الصَّلاَةِ عَلَى الْفِرَاشِ
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرِجْلاَىَ فِي قِبْلَتِهِ، فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي، فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ، فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا. قَالَتْ وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ.
Бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: менга Молик, Умар ибн Убайдуллаҳнинг озод қилган қули Абун-Назрдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Оишадан ривоят қилдики, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рўпарасида ухлардим — оёқларим у кишининг қибласи (саждагоҳи)да (бўларди). Сажда қилганларида, мени (секин) туртардилар, мен оёқларимни йиғиб олардим; (қиёмга) турганларида, уларни ёзардим. (Оиша) деди: Ўша кунлари уйларда чироқлар йўқ эди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي وَهْىَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ عَلَى فِرَاشِ أَهْلِهِ، اعْتِرَاضَ الْجَنَازَةِ.
Бизга Яҳё ибн Букайр ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у деди: менга Урва хабар бердики, Оиша унга хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқирдилар — у (Оиша) у киши билан қибла орасида, аҳлининг (оиласининг) тўшагида, жаноза (қўйилиши) каби кўндаланг (ётган) ҳолда (бўларди).
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ عِرَاكٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي وَعَائِشَةُ مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ عَلَى الْفِرَاشِ الَّذِي يَنَامَانِ عَلَيْهِ.
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Язиддан, у Ирокдан, у Урвадан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз ўқирдилар, Оиша эса у киши билан қибла орасида — улар ухлайдиган тўшак устида — кўндаланг (ётган) ҳолда (бўларди).