حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ، ذَكَرَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَنِيسَةً رَأَتْهَا بِأَرْضِ الْحَبَشَةِ يُقَالُ لَهَا مَارِيَةُ، فَذَكَرَتْ لَهُ مَا رَأَتْ فِيهَا مِنَ الصُّوَرِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُولَئِكَ قَوْمٌ إِذَا مَاتَ فِيهِمُ الْعَبْدُ الصَّالِحُ ـ أَوِ الرَّجُلُ الصَّالِحُ ـ بَنَوْا عَلَى قَبْرِهِ مَسْجِدًا، وَصَوَّرُوا فِيهِ تِلْكَ الصُّوَرَ، أُولَئِكَ شِرَارُ الْخَلْقِ عِنْدَ اللَّهِ ".
Бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Абда, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан хабар бердики, Умму Салама Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Ҳабаша ерида кўрган — ‹Мория› дейиладиган — бир черков ҳақида ва унда кўрган сувратлар ҳақида сўзлаб берди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Анавилар — бир қавм бўлиб, уларда бирор солиҳ банда — ёки: солиҳ киши — вафот этса, қабри устига масжид қуриб, унда ўша сувратларни чизар эдилар. Мана шулар — Аллаҳ ҳузурида яратиқларнинг энг ёмонларидир,» дедилар.