باب سُتْرَةُ الإِمَامِ سُتْرَةُ مَنْ خَلْفَهُ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ أَقْبَلْتُ رَاكِبًا عَلَى حِمَارٍ أَتَانٍ، وَأَنَا يَوْمَئِذٍ قَدْ نَاهَزْتُ الاِحْتِلاَمَ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِالنَّاسِ بِمِنًى إِلَى غَيْرِ جِدَارٍ، فَمَرَرْتُ بَيْنَ يَدَىْ بَعْضِ الصَّفِّ، فَنَزَلْتُ وَأَرْسَلْتُ الأَتَانَ تَرْتَعُ، وَدَخَلْتُ فِي الصَّفِّ، فَلَمْ يُنْكِرْ ذَلِكَ عَلَىَّ أَحَدٌ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан: У деди: Мен урғочи эшакка миниб келдим, ўша кунларда балоғатга яқинлашган эдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Минода одамларга деворсиз (қиблага тўғридан) намоз ўқиб турардилар. Мен сафнинг бир қисми олдидан ўтдим, тушиб, эшакни ўтлашга қўйиб юбордим ва сафга кирдим. Буни менга ҳеч ким инкор қилмади.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ يَوْمَ الْعِيدِ أَمَرَ بِالْحَرْبَةِ فَتُوضَعُ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَيُصَلِّي إِلَيْهَا وَالنَّاسُ وَرَاءَهُ، وَكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السَّفَرِ، فَمِنْ ثَمَّ اتَّخَذَهَا الأُمَرَاءُ.
Ишоқ бизга айтди: Абдуллаҳ ибн Нумайр бизга айтди: Убайдуллаҳ бизга айтди, Нофиъдан, у Ибн Умардан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳайит куни чиқсалар, найза (ҳарба) келтиришни буюрардилар, у олдиларига санчиб қўйиларди, у зот унга (қаратиб) намоз ўқирдилар, одамлар эса орқаларида (турардилар). У зот буни сафарда ҳам қилардилар. Шундан амирлар буни одат қилдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى بِهِمْ بِالْبَطْحَاءِ ـ وَبَيْنَ يَدَيْهِ عَنَزَةٌ ـ الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ، وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ، تَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ الْمَرْأَةُ وَالْحِمَارُ.
Абул-Валид бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Авн ибн Абу Жуҳайфадан: У деди: Отамни эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга Батъҳода — олдиларида аназа (кичик найза) бўлган ҳолда — пешинни икки ракат, асрни икки ракат ўқиб бердилар. Олдиларида аёл ва эшак ўтиб турарди.