حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " فِي الْجُمُعَةِ سَاعَةٌ لاَ يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ وَهْوَ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ خَيْرًا إِلاَّ أَعْطَاهُ ". وَقَالَ بِيَدِهِ قُلْنَا يُقَلِّلُهَا يُزَهِّدُهَا.
Мусаддад, Исмоил ибн Иброҳимдан: Бизга Айюб, у Муҳаммаддан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) хабар берди: У: Абул Қосим соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жумада бир соат (вақт) борки, қайси бир мусулмон унга тўғри келса-ю, у тик туриб намоз ўқиб, бирор хайрли нарса сўраса, илло (Аллаҳ) унга уни беради» дедилар ва қўллари билан (ишора қилдилар). Биз: У уни озайтиряпди (қисқалигини кўрсатяпди), дедик.