حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهْوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ. فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ، كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ، حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلاَّ رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ ".
Абдуллаҳ ибн Маслама, Моликдан, у Сумаййдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким бир кунда юз марта: Ла илаҳа иллаллаҳу ваҳдаҳу ла шарика лаҳу, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду, ва ҳува ала кулли шайъин қодир, деса, унга ўн қул (боши озод қилган)дек (савоб) бўлади, унга юз яхшилик ёзилади, ундан юз ёмонлик ўчирилади ва бу унга — ўша куни кеч киргунигча — шайтондан сақловчи (ҳирз) бўлади; ва у келтирган(амал)дан кўра афзалроқ нарсани — ундан кўпроқ амал қилган кишидан бошқа — ҳеч ким келтирмайди» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ مَنْ قَالَ عَشْرًا كَانَ كَمَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ. قَالَ عُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي السَّفَرِ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ رَبِيعِ بْنِ خُثَيْمٍ مِثْلَهُ. فَقُلْتُ لِلرَّبِيعِ مِمَّنْ سَمِعْتَهُ فَقَالَ مِنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ. فَأَتَيْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ فَقُلْتُ مِمَّنْ سَمِعْتَهُ فَقَالَ مِنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى. فَأَتَيْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى فَقُلْتُ مِمَّنْ سَمِعْتَهُ فَقَالَ مِنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ يُحَدِّثُهُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَوْلَهُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ مُوسَى حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ دَاوُدَ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ إِسْمَاعِيلُ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ الرَّبِيعِ قَوْلَهُ. وَقَالَ آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ سَمِعْتُ هِلاَلَ بْنَ يَسَافٍ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ خُثَيْمٍ وَعَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَوْلَهُ. وَقَالَ الأَعْمَشُ وَحُصَيْنٌ عَنْ هِلاَلٍ عَنِ الرَّبِيعِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَوْلَهُ. وَرَوَاهُ أَبُو مُحَمَّدٍ الْحَضْرَمِيُّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَانَ كَمَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ وَالصَّحِيحُ قَوْلُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عَمْرٍو.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад, Абдулмалик ибн Амрдан: Бизга Умар ибн Абу Зоида, у Абу Ишоқдан, у Амр ибн Маймундан ривоят қилади: У: Ким ўн (марта таҳлил — Ла илаҳа иллаллаҳ...) айтса, Исмоил болаларидан бир қулни озод қилгандек бўлади, деди. Умар ибн Абу Зоида: Бизга Абдуллаҳ ибн Абус Сафар, у Шаъбийдан, у Рабиъ ибн Хусаймдан шунинг мислини айтиб берди. Мен Рабиъга: Уни кимдан эшитдинг? дедим. У: Амр ибн Маймундан, деди. Мен Амр ибн Маймундан: Уни кимдан эшитдинг? дедим. У: Ибн Абу Лайлодан, деди. Мен Ибн Абу Лайлодан: Уни кимдан эшитдинг? дедим. У: Абу Айюб Ансорийдан — у уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берарди (деди). Иброҳим ибн Юсуф отасидан, у Абу Ишоқдан: Менга Амр ибн Маймун, у Абдураҳмон ибн Абу Лайлодан, у Абу Айюбдан — унинг сўзини — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (айтиб берди). Мусо: Бизга Вуҳайб, у Довуддан, у Омирдан, у Абдураҳмон ибн Абу Лайлодан, у Абу Айюбдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (деди). Исмоил Шаъбийдан, у Рабиъдан — унинг сўзини (деди). Одам: Бизга Шуъба: Бизга Абдулмалик ибн Майсара: Ҳилол ибн Ясофни эшитдйм, у Рабиъ ибн Хусайм ва Амр ибн Маймундан, у Ибн Масъуддан — унинг сўзини (деди). Аъмаш ва Ҳусайн Ҳилолдан, у Рабиъдан, у Абдуллаҳдан — унинг сўзини (дедилар). Буни Абу Муҳаммад Ҳазрамий Абу Айюбдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: Исмоил болаларидан бир қулни озод қилгандек бўлади. Абу Абдуллаҳ (Бухорий): Тўғриси — Абдулмалик ибн Амрнинг сўзидир, деди.