حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهْوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ. فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ، كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ، وَكُتِبَ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ، وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ، وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ، حَتَّى يُمْسِيَ، وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلاَّ رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ ".
Абдуллаҳ ибн Маслама, Моликдан, у Сумаййдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким бир кунда юз марта: Ла илаҳа иллаллаҳу ваҳдаҳу ла шарика лаҳу, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду, ва ҳува ала кулли шайъин қодир, деса, унга ўн қул (боши озод қилган)дек (савоб) бўлади, унга юз яхшилик ёзилади, ундан юз ёмонлик ўчирилади ва бу унга — ўша куни кеч киргунигча — шайтондан сақловчи (ҳирз) бўлади; ва у келтирган(амал)дан кўра афзалроқ нарсани — ундан кўпроқ амал қилган кишидан бошқа — ҳеч ким келтирмайди» дедилар.