باب الْقِصَاصِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَوَّلُ مَا يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ بِالدِّمَاءِ ".
Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Одамлар орасида биринчи ҳукм қилинадиган нарса — қонлар (тўкилган қон)дир."
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَانَتْ عِنْدَهُ مَظْلَمَةٌ لأَخِيهِ فَلْيَتَحَلَّلْهُ مِنْهَا، فَإِنَّهُ لَيْسَ ثَمَّ دِينَارٌ وَلاَ دِرْهَمٌ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُؤْخَذَ لأَخِيهِ مِنْ حَسَنَاتِهِ، فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ حَسَنَاتٌ أُخِذَ مِنْ سَيِّئَاتِ أَخِيهِ، فَطُرِحَتْ عَلَيْهِ ".
Абу Ҳурайра (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Кимда биродарига (қилган) зулми бўлса, ундан (уни рози қилиб) ҳалоллик сўрасин, чунки у ерда (қиёматда) на динор, на дирҳам бўлади — биродарига унинг яхшиликларидан олинмасдан олдин (ҳалоллашсин). Агар унинг яхшиликлари бўлмаса, биродарининг ёмонликларидан олиниб, унга юкланади."
حَدَّثَنِي الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، {وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ} قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيِّ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَخْلُصُ الْمُؤْمِنُونَ مِنَ النَّارِ، فَيُحْبَسُونَ عَلَى قَنْطَرَةٍ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، فَيُقَصُّ لِبَعْضِهِمْ مِنْ بَعْضٍ، مَظَالِمُ كَانَتْ بَيْنَهُمْ فِي الدُّنْيَا، حَتَّى إِذَا هُذِّبُوا وَنُقُّوا أُذِنَ لَهُمْ فِي دُخُولِ الْجَنَّةِ، فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لأَحَدُهُمْ أَهْدَى بِمَنْزِلِهِ فِي الْجَنَّةِ مِنْهُ بِمَنْزِلِهِ كَانَ فِي الدُّنْيَا ".
Абу Саъид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу) — "Ва уларнинг кўкракларидаги гина-кудратни чиқариб ташлаймиз" (ояти ҳақида) — айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Мўминлар дўзахдан қутуладилар, жаннат билан дўзах орасидаги кўприкда ушлаб туриладилар. Улар ўртасида дунёда бўлган зулмлардан бирига (қарата) қасос олинади (ҳақлари узилади), то покланиб, тозалангунча. Кейин уларга жаннатга киришга изн берилади. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, улардан бири жаннатдаги манзилини, дунёда бўлган манзилидан кўра ҳам яхшироқ танийди."